اثر برخی مواد نفتی بر آبگریزی خاکهای با بافت مختلف | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| دوره 52، شماره 8، آبان 1400، صفحه 2237-2251 اصل مقاله (1.56 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2021.322001.668935 | ||
| نویسندگان | ||
| راضیه دریایی1؛ سید علی اکبر موسوی* 2؛ رضا قاسمی3؛ مسعود ریاضی4 | ||
| 1گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 3علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 4گروه مهندسی نفت، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| آلایندههای نفتی از مهمترین آلایندههای خاک و محیط زیست بهویژه در اطراف پالایشگاهها و مسیرهای انتقال نفت هستند که میتوانند بر بسیاری از ویژگیهای خاک موثر باشند. آبﮔﺮﯾﺰی، بهعنوان یکی از ویژگیهای مهم فیزیکی خاک نیز میتواند در خاکهای مختلف به میزان متفاوتی تحت تاثیر آلایندههای ﻧﻔﺘﯽ قرار گیرد. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی اثر کاربرد سطوح صفر، 5/1، 3 و 5/4 درصد نفت خام، نفت سفید و گازوئیل بر آبگریزی ایستا (زاویه تماس تعادلی آب با خاک) و پویا (مدت زمان نفوذ قطره آب به خاک) در خاکهای لومرسی، شنلومی و لومشنی انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین آبگریزی پویا در خاک شنلومی بهطور معنیداری به میزان 27 برابر بیشتر از خاکهای لومرسی و لومشنی و میانگین آبگریزی ایستا در خاکهای شنلومی و لومشنی بهطور معنیداری بهترتیب به میزان 7 و 1 درصد بیشتر از خاک لومرسی بود. همچنین میانگین آبگریزی پویا در خاکهای تیمار شده با نفت سفید و گازوئیل در مقایسه با نفت خام بهطور معنیداری بهترتیب به میزان 100 و 96 درصد و میانگین آبگریزی ایستا بهترتیب به میزان 19 و 15 درصد کمتر بود. بهطور کلی مواد نفتی سبب افزایش معنیدار آبگریزی شدند و بیشینه مقادیر آبگریزی در خاکهای تیمارشده با نفت خام مشاهده شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شن لومی؛ گازوئیل؛ لوم رسی؛ لوم شنی؛ نفت خام | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 829 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 625 |
||