خلق معکوس در الهیات سیمون وی | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 54، شماره 1، شهریور 1400، صفحه 215-195 اصل مقاله (266.05 K) | ||
| نوع مقاله: مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2021.314134.630128 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا قاسم زاده1؛ سید مصطفی موسوی اعظم* 2 | ||
| 1کارشناسی ارشد فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه یاسوج | ||
| 2استادیار گروه فلسفه، دانشگاه یاسوج | ||
| چکیده | ||
| خلق معکوس یکی از ایدههای محوری در عرفان سیمون وی است که نخستین بار از سوی او در گفتمان الهیاتی و عرفانی مسیحیت مطرح گردید. فهم ایدۀ خلق معکوس در گروی فهم مدل آفرینش از منظر سیمون وی است. به باور سیمون وی، خدا از روی عشق برای آنکه جهانِ خلقت تحقق یابد از خداییِ خود کنارهگیری میکند. در آفرینش، همانطور که خدا خودش را از الوهیتش تهی میکند تا آدمی و جهان خلقت وجود داشته باشند، در خلق معکوس نیز انسان باید با تقلید از خدا خودش را از آنچه که به او داده شده است تهی کند تا بتواند آنگونه که خدا میخواهد در آفرینش مشارکت کند. خلقمعکوس صرفاً به معنای تقلید از انقطاع خدا از الوهیتش نیست؛ بلکه یک کنش منفعلانه است که در این عمل، پس از ترک دلبستگیها و خیالاندیشیها باید تنها چشم بهراه بود. سیمون وی از رهگذر عمل خلق معکوس، چگونگیِ نفی خود پرستی و دوری جستن از خود محوری را تبیین میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آگاهی؛ جاذبه؛ خلقمعکوس؛ سیمون وی؛ ضرورت؛ فنا؛ واقعیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,975 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 736 |
||