نگاهی معرفتشناختی به غذای نور و نورخواری در آثار منظوم مولانا | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 54، شماره 1، شهریور 1400، صفحه 64-43 اصل مقاله (264.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2021.322073.630187 | ||
| نویسنده | ||
| اختیار بخشی* | ||
| استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی ماهیت غذای نور و نورخواری در آثار منظوم مولانا و اهمیت آن در درک ماهیت معرفت صوفیانه پرداختهایم. مسئلۀ تحقیق ماهیت غذای نور و نور خوردن از دیدگاه پدیدارشناسی و هستیشناسی عرفانی، جایگاه آن در نظام خاص معرفتی مولانا و اهمیت آن در توصیف و تبیین ماهیت معرفت صوفیانه است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که هرچند چشیدن و نوشیدن نور تجلی الله، در آثار صوفیان قبل از مولانا، با اصطلاحاتی مانند «ذوق»، «شُرب» و «رَیّ» بیان شده است، غذای نور و نور خوردن تجربۀ خاص صوفیانۀ مولوی هستند که نباید به آنها با نگاه ادبی- زیباییشناختی مبتنی بر تخیل خلاق نگریست، بلکه باید به آنها، به عنوان حقایق و پدیدههای خاص روحانی و معنوی نگریست که در بستر و زمینۀ خاص صوفیانهشان قابل بررسی و تحلیل و از منظر توصیف معرفت صوفیانه مهم هستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تجلی؛ غذای نور؛ مثنوی؛ مولانا؛ نور الله | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,437 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 867 |
||