کاربرد استعاره در معرفتشناسی سهروردی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| دوره 54، شماره 1، شهریور 1400، صفحه 81-61 اصل مقاله (246.13 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2021.317819.523257 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب زرگوشی1؛ رضا رضازاده* 2؛ مجید ضیایی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه ایلام | ||
| 2دانشیار فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه ایلام؛ | ||
| 3استادیار فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه ایلام؛ | ||
| چکیده | ||
| در دیدگاه سنتی، استعاره امری تزیینی و مربوط به زبان ادبی و قابل حذف از زبان علمی و فلسفی است. همچنین مطابق این دیدگاه، مبنای شکلگیری استعاره، شباهت عینی بین دو پدیده است. اما در دیدگاه معاصر نه تنها زبان ادبی بلکه زبان علمی و فلسفی نیز استعاری است و مبنای شکلگیری استعاره علاوه بر شباهتهای عینی، انواع شباهتهای ساختاری غیرعینی و همبستگی در تجربه نیز میتواند باشد. در دیدگاه معاصر، استعاره، انتقال الگوی استنباطی حوزه مبدأ به حوزه مقصد است. مطابق این رویکرد، مفاهیم فلسفی از طریق استعارهها مفهومسازی میشوند. لیکاف و جانسون معتقدند خودِ ذهن و فرآیندهای ذهنی توسط استعاره مفهومسازی میشوند. در این مقاله نشان داده میشود شیخ اشراق نیز ذهن و کنشهای ذهنی را توسط استعاره ساختاربندی میکند. جنبههای مختلف ادراک در معرفتشناسی سهروردی توسط مفاهیمی مانند دیدن، اشراق، دستکاری اجسام، ساختمان، محاسبه ریاضی و حرکت مفهومسازی میشوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استعاره؛ حرکت؛ ساختمان؛ سهروردی؛ معرفتشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 668 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 517 |
||