واکاوی اسطورهشناختیِ زمان درشیوۀ روایتگری میرچا الیاده (مطالعۀ موردی: داستان دوازده هزار رأس گاو) | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| دوره 26، شماره 2، بهمن 1400، صفحه 794-812 اصل مقاله (557.88 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2020.289181.1897 | ||
| نویسندگان | ||
| علی صادقی منش1؛ مهیار علوی مقدم* 2؛ هستی قادری سُهی3 | ||
| 1پسادکتری اسطوره شناسی و استادیار زبان وادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران | ||
| 2دانشیار زبان وادبیات فارسی،دانشکده ادبیات وعلوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری سبزوار،ایران | ||
| 3پژوهشگرپسا دکتری زبان و ادبیات فارسی- ادبیات حماسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران | ||
| چکیده | ||
| میرچا الیاده، اسطورهشناس و دینپژوه رومانیایی معاصر، در کشور خود به عنوان یک داستاننویس برجسته شناخته میشود؛ بیان مباحثی توسط او چون گذار از زمان خطیـتاریخی به زمانِ قدسی و ورود به لحظۀ ازلی و نوزایی، بخشهایی ناشناخته از اساطیر کهن را برای بشر امروزی قابل درک کرد. وی نگارش و خوانش داستان را راهی برای گذر از زمانِ پراضطراب خطیـتاریخی و ورود به زمانِ بیاضطراب و آرام قدسی میداند. بررسیِ یکی از آثار داستانی خود الیاده، دوازده هزار رأس گاو فرصتی است برای دستیافتن به یک شیوۀ روایتگری ویژه و تحلیل زمان در آن از دیدگاه پژوهشهای اسطورهشناختی. در این شیوۀ روایتگری، داستان با یک زمانِ دَوَرانی ـ در بخشهایی که اضطراب قهرمان به بالاترین حد میرسد ـ به یاریِ گونهای گذشتهنگری، او را وارد زمان قدسی میکند. داستان در فضای پر اضطرابِ جنگ و بمباران بخارست رخ میدهد و نویسنده از خلال روایت این داستان میکوشد زمانِ اضطرابزای تاریخ را به بازی بگیرد و با تاریخستیزی در بستر درکی اساطیری از زمان، یأس را در میانۀ روایتی ویژه، به امید تبدیل کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زمان؛ روایت اسطورهای؛ میرچا الیاده؛ روایتگری؛ اضطراب تاریخی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,259 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 628 |
||