سیاستهای آموزشی و حقوق شهروندی کودکان در ایران | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 9، دوره 7، شماره 3، 1400، صفحه 175-191 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2021.83375 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی داودی1؛ مهرنوش ابوذری* 2 | ||
| 1دکتری علوم سیاسی – سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار جزا و جرم شناسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| یکی از زمینه های مهم در تحقق حقوق شهروندی و شهروندی اجتماعی، برقراری عدالت آموزشی در سیاست های آموزشی می باشد. بررسی سیاست های آموزشی در کشور، نشانگر غلبه سیاست های نئولیبرال خاص ایرانی با تاکید برخصوصی سازی در سیاست های آموزشی و ایجاد نابرابری در این حوزه است و این، نشانگر تضاد بین فلسفه و اهداف سیستم با سیاستهای موجود است. اجرای چنین سیاستی علیرغم تصریح اسناد بالادستی بر چنین حقی، دارای پیامدهای ناگواری بوده است و در نتیجه آن، بسیاری از کودکان که در بستر اقتصادی مناسبی قرار نداشتند از این حق به عنوان یکی از حقوق اولیه و بدیهی اجتماعی و شهروندی خود محروم شده و باعث ایجاد چرخه نابرابری در بلند مدت و تضعیف و عدم تحقق حقوق شهروندی گردیده است. این مقاله ضمن بررسی ابعاد مختلف این امر، درصدد پاسخ به این سؤال می باشد که اجرای سیاست تعدیل اقتصادی، چه پیامدهایی بر تحقق حق آموزش به عنوان یکی از حقوق اساسی کودکان در ایران داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق شهروندی؛ کودکان؛ سیاست های آموزشی؛ سیاست تعدیل اقتصادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,751 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,533 |
||