ارزیابی کیفیت محیط شهر رشت از دیدگاه برنامهریزی شهری تنوعگرا (با تأکید بر چهار گروه اجتماعی زنان، توانخواهان، سالمندان و کودکان) | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| دوره 9، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 801-833 اصل مقاله (2.53 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2021.318494.1456 | ||
| نویسندگان | ||
| فضیلت طهری1؛ مهین نسترن* 2؛ حسین پرویز اجلالی3 | ||
| 1پژوهشگر دکتری شهرسازی اسلامی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 3دانشیار مؤسسۀ عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| بسیاری از سازوکارهای برنامهریزی شهری جهان با پذیرش تنوع و گوناگونی ساکنان شهری بهسوی بهکارگیری رویکردهای تنوعگرا و گنجاندن تنوعها و تفاوتها در فرایندهای برنامهریزی شهری تغییر مسیر دادهاند، اما سازوکار برنامهریزی شهری کشور ایران و بهتبع آن شهر رشت در سایۀ تفکرات مدرنیسم همچنان با شهروندان بهصورت نوعی واحد برخورد میکنند و تفاوتهای سنی، جنسیتی، قومی-نژادی، مذهبی، تفاوت در توانایی جسمی و درنتیجه تفاوت در نیازهای شهروندان در شهر را در نظر نمیگیرند. هدف از این مطالعه، ارزیابی کیفیت محیط شهر رشت از دیدگاه برنامهریزی شهری تنوعگرا و پاسخگویی به نیازهای فضایی متفاوت چهار گروه اجتماعی زنان، توانخواهان، سالمندان و کودکان است. این مطالعه از نظر هدف از نوع کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی است. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای محققساخته و برای تحلیل دادهها از آزمون تی تکنمونهای و مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزارهای SPSS و Smart PLS استفاده شده است. بر پایۀ نتایج آزمون تی تکنمونهای، کیفیت محیط این شهر از نظر شاخصهای ایمنی و امنیت، امکانات و خدمات عمومی، اشتغال، حملونقل عمومی، فضاهای بیرونی و ساختمانهای عمومی در پاسخ به نیازهای هر چهار گروه اجتماعی پایینتر از سطح متوسط است. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان میدهد شاخص «امکانات و خدمات عمومی» با ضرایب مسیر 382/0 و 443/0 بیشترین تأثیر را در کیفیت محیط شهر برای زنان و کودکان دارد. همچنین دو شاخص «حملونقل عمومی» و «فضاهای بیرونی و ساختمانهای عمومی» با ضرایب مسیر 423/0 و 298/0 بیشترین تأثیر را در کیفیت محیط شهر برای سالمندان و سه شاخص «فضاهای بیرونی»، «ساختمانهای عمومی» و «حملونقل عمومی» با ضرایب مسیر 324/0، 279/0 و 278/0 بیشترین تأثیر را در کیفیت محیط شهر برای توانخواهان دارند. تحلیلها نشان میدهد برای دستیابی به محیط شهری تنوعگرا و همهشمول، گذار از رویکرد یکساننگر فعلی به رویکرد تنوعگرا و گنجاندن تنوعها و تفاوتها در فرایندهای سیاستگذاری و برنامهریزی شهری ضروری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنامهریزی شهری تنوعگرا؛ شاخص؛ شهر رشت؛ کیفیت محیط؛ گروه اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,345 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 927 |
||