شناسایی سرمایههای فکری اصلی در سازمانهای رسانهای دولتی: مطالعه موردی سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران | ||
| مدیریت دولتی | ||
| مقاله 3، دوره 12، شماره 4، 1399، صفحه 607-629 اصل مقاله (1.48 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jipa.2020.304610.2760 | ||
| نویسندگان | ||
| سیاوش صلواتیان1؛ سید مهدی شریفی2؛ آرش قربانی* 3 | ||
| 1استادیار، گروه مدیریت رسانه، دانشکده ارتباطات، دانشگاه صداوسیما، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه مدیریت رسانه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، ایران. | ||
| 3کارشناسی ارشد، دانشکده ارتباطات، دانشگاه صداو سیما، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: سازمانهای رسانهای به دلیل حضور در یک بازار رقابتی و پیچیده نیازمند بهرهگیری از تمام منابع خود هستند، بهویژه سرمایههای فکری که پایداری و مزیت رقابتی را به ارمغان میآورند. پیشنیاز این امر، شناسایی سرمایههای فکری موجود در سازمان است. در سازمان صداوسیما، برخلاف منابع ملموس، برای منابع ناملموس و فکری، لیست مشخصی ارائه نشده است. بنابراین، در این پژوهش برآن شدیم تا منابع فکری سازمان را شناسایی نماییم. روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش دلفی در سه مرحله انجام شد. مشارکتکنندگان به شیوه نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند که شامل 27 نفر و از دو گروه متفاوت بودند؛ گروه اول متشکل از مدیران مجرب و آشنا به مدیریت در سطوح عالی سازمان؛ گروه دوم متشکل از خبرگان و دانشگاهیان حوزه سرمایه سازمانی و فکری. یافتهها: بنابر یافتههای پژوهش، سرمایههای فکری سازمان شامل نیروی انسانی، آرشیو، پهنه مخاطب، دسترسی به مراکز حاکمیتی، فرهنگ اسلامی، تجربه در بحرانها، دانشگاه صداوسیما، برنامهسازان، پوشش رسانهای کل کشور و تاریخ ایران است. نتیجهگیری: این پژوهش نشان داد که سرمایههای فکری سازمان صداوسیما در گسترهای از سرمایههای ارتباطی، انسانی و ساختاری پراکنده شدهاند و کارایی و اثربخشی سازمان صداوسیما در گرو بکارگیری درست و متناسب از این سرمایهها است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| صداوسیما؛ سرمایه فکری؛ دارایی ناملموس؛ سازمان رسانهای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,312 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 923 |
||