ارزیابی اثربخشی سیاستهای حمایت از شرکتهای دانشبنیان در ایران | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 7، شماره 1، 1400، صفحه 31-58 اصل مقاله (950.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2021.81987 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محمدحسین شجاعی* 1؛ جلیل غریبی2؛ سید محمد صاحبکار خراسانی1 | ||
| 1استادیار گروه سیاست نوآوری و آیندهپژوهی پژوهشکده مطالعات فناوری | ||
| 2پژوهشگر همکار گروه سیاست نوآوری و آیندهپژوهی پژوهشکده مطالعات فناوری | ||
| چکیده | ||
| چرخه سیاست بدون ارزیابی سیاستها کامل نمیشود. بیش از هشت سال (۱۳۹۱-۱۳۹۹) از اجرایی شدن سیاستها و برنامههای حمایت از شرکتهای دانشبنیان ذیل قانون «حمایت از شرکتها و مؤسسات دانشبنیان و تجاریسازی نوآوریها و اختراعات» میگذرد و زمان آن رسیده است که خروجیها و دستاوردهای این سیاستها مورد ارزیابی قرار گیرد. از آنجا که در زمان تدوین و تصویب قانون به بیان دقیق و قابل سنجش اهداف و معیارهای دستیابی به آنها کمتوجهی شده است، شاخصهای شفافی برای ارزیابی سیاستهای ذیل این قانون وجود ندارد. در این مطالعه سعی شده است با مطالعه مبانی نظری، تجارب سایر کشورها و برگزاری جلسات هماندیشی، مجموعهای از شاخصهای مربوط به برنامههای حمایت از شرکتها و مؤسسات دانشبنیان تدوین شود. در گام بعد پس از جمعآوری و آمادهسازی دادهها، برخی از مهمترین این شاخصها محاسبه و اثربخشی برنامهها ارزیابی گردید. نتایج نشان میدهد ابزارهای سیاستی تسهیل امور گمرکی بیشترین اثر و ابزارهای معطوف به نیروهای انسانی، استقرار و بهبود رویههای حسابداری کمترین اثر را داشتهاند. رصد اثر حمایتهای مالیاتی در افزایش فعالیتهای تحقیق و توسعه دشوار است اما در کاهش هزینههای شرکتها، به نسبت سایر معافیتهای مالیاتی قابل توجه بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی سیاست؛ قانون حمایت از شرکتهای دانشبنیان؛ شاخص؛ اثربخشی؛ ارزیابی پسینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,454 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,159 |
||