اثر سریهای افزایشی در کشت مخلوط آفتابگردان و ریحان، تحت رژیمهای آبیاری شور و شیرین بر عملکرد و شاخص سودمندی | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 4، دوره 24، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 311-323 اصل مقاله (518.06 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2021.316538.2496 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا نجفی1؛ عیسی خمری* 2؛ احمد قنبری3؛ مهدی دهمرده4 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. | ||
| 3استاد، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. | ||
| 4دانشیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| با هدف دستیابی به بالاترین سطح عملکرد و سودمندی در کشت مخلوط افزایشی آفتابگردان و ریحان تحت مدیریت آبیاری با آب شور و شیرین، آزمایشی بهصورت کرتهای خردشده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و طی دو سال زراعی (1396 و 1397) در پژوهشکده دانشگاه زابل اجرا شد. آب شیرین (ECe= 3.9 dS.m-1) از رودخانه هیرمند و آب شور (ECe= 1.1 dS.m-1) از چاه تأمین شدند. رژیم آبیاری بهعنوان عامل اصلی در سه سطح آب شیرین، آب شور و متناوب (شور و شیرین یکدر میان) و سطوح مختلف کشت بهعنوان عامل فرعی شامل 100 درصد آفتابگردان (چهار بوته در مترمربع)، 100 درصد ریحان (80 بوته در مترمربع)، 100 درصد آفتابگردان+ 50 درصد ریحان، 50 درصد آفتابگردان+ 100 درصد ریحان، 100 درصد آفتابگردان و 100 درصد ریحان انجام شد. نتایج نشان داد اثر متقابل تیمارهای الگوی کشت مخلوط و رژیم آبیاری بر وزن هزاردانه، عملکرد دانه، شاخص برداشت، عملکرد روغن دانه آفتابگردان، و همچنین صفات عملکرد وزن خشک و اسانس گیاه ریحان اثر معنیدار داشت. همچنین در رژیمهای آبیاری مختلف، بیشترین نسبت برابری زمین کل (45/1- 37/1) و شاخص سودآوری (48/0-29/0) در الگوی کشت 50 درصد آفتابگردان+ 100 درصد ریحان دیده شد. نتایج نشان داد کشت مخلوط میتواند بر تعدیل تأثیر منفی شوری آب بر عملکرد گیاهان مورد آزمایش مؤثر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبیاری متناوب؛ اسانس؛ الگوی کشاورزی؛ تنش؛ شاخص برداشت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 967 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 516 |
||