ارزیابی منابع آب حوضه آبریز زاینده رود با استفاده از شاخص های ردپای یکپارچه آب های سطحی و زیرزمینی | ||
| مدیریت آب و آبیاری | ||
| دوره 11، شماره 1، بهار 1400، صفحه 15-30 اصل مقاله (959.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwim.2021.313856.844 | ||
| نویسندگان | ||
| سهیلا نجفی1؛ عباس روزبهانی* 2؛ سامان جوادی2؛ سید مهدی هاشمی شاهدانی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| به خطر افتادن کیفیت و کمّیت منابع آب در سالهای اخیر، امنیت غذایی، سلامت و گسترش جوامع را بهویژه در مناطق خشک و نمیه خشک مورد تهدید قرارداده است. این مطالعه به بررسی توأمان کمّیت و کیفیت در منابع آب سطحی و زیرزمینی در بخش های کشاورزی و شرب حوضه آبریز زایندهرود، که علاوه بر مخاطرات مناطق خشک فلات مرکزی ایران با حساسیتهای سیاسی و اجتماعی روبرو است، میپردازد. در این تحقیق به کمک شاخص ردپای یکپارچه آبهای زیرزمینی و همچنین معرفی و توسعه شاخص ردپای یکپارچه آبهای سطحی برای نخستین بار و با لحاظ کردن استانداردهای شولر و ویلکوکس برای آبهای شرب و کشاورزی، وضعیت منابع آب در سالهای آبی 85-1384 و 95-1394 ارزیابی شدهاست. میانگین شاخص ردپای یکپارچه آب زیرزمینی در سال 85-1384 برای مصارف شرب و کشاورزی به ترتیب از 8.9 و 1.3، به 7.3 و 1.1 در سال 95-1394 تقلیل پیدا کردهاند. همچنین میانگین شاخص ردپای یکپارچه آب سطحی در سال 85-1384 برای مصارف شرب و کشاورزی به ترتیب 3.8 و 2.4 بدست آمده و در سال 95-1394 به ترتیب به 3.3 و 2 رسیده و بهبود یافتهاند. هرچند نتایج این دو سال بیانگر بهبود نسبی شرایط منابع آب در حوضه آبریز زایندهرود میباشند، اما فاصله زیادی بهویژه در بخش آب شرب از شرایط مطلوب دارند که نیازمند توجه جدی تصمیمگیرندگان و تدوین برنامهای پویا برای توسعه پایدار این حوضه میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حوضه زاینده رود؛ شاخص یکپارچه ی ردپای آب های زیرزمینی؛ شاخص یکپارچه ردپای آب های سطحی؛ منابع آب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,301 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,012 |
||