جایگاه قصد قربت در وقف از دیدگاه فقه اسلامی و حقوق ایران | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 18، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 555-585 اصل مقاله (841.28 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2021.306103.1008882 | ||
| نویسندگان | ||
| غلامرضا یزدانی* 1؛ مصطفی حسینی2 | ||
| 1استادیار، گروه حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران | ||
| 2استادیار، گروه فقه، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از مباحثی که در خصوص وقف، بین فقها و محققان مطرح است، جایگاه قصد قربت در وقف بوده و در نتیجه چستی ماهیت آن است.قانون مدنی که به بررسی احکام وقف پرداخته، در خصوص لزوم اشتراط قصد قربت در وقف، حکم را بیان نکرده است. در فقه بین فقها، سه دیدگاه وجود دارد؛ برخی قصد قربت را در وقف، از شرایط صحت میدانند و گروهی منکر شرطیت قصد قربتاند. گروهی نیز بین وقف عام و وقف خاص تفصیل داده و در وقف عام، قصد را شرط دانسته و در وقف خاص، شرط نمیدانند. در تحقیق حاضر با بهرهگیری از روش تحلیلی ـ توصیفی و با تکیه بر روش کتابخانه و به استناد به اصالتالاطلاق، صحت وقف کافر، عدم دلیل بر لزوم قصد قربت این نتیجه بهدست آمده است که قصد قربت از شرایط وقف نیست. سکوت قانون مدنی را نیز میتوان حمل بر پذیرش همین نظریه کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اهل سنت؛ فقه امامیه؛ فقه؛ قصد قربت؛ وقف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,573 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 597 |
||