مطالعۀ تطبیقی «معنویت»: ملاحظات روششناختی | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 53، شماره 2، اسفند 1399، صفحه 293-273 اصل مقاله (286.46 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2021.316266.630143 | ||
| نویسنده | ||
| بهزاد حمیدیه* | ||
| استادیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| چه نکات روشی در بهکارگیری «مطالعۀ تطبیقی» در حوزۀ «معنویت» وجود دارد؟ نوشتار حاضر در بررسی این مسئله، بر رویکرد نوین «پساالیادهای» در مطالعات تطبیقی تکیه میکند. در این رویکرد نوین، «معنویت» امری واحد و جهانی نیست؛ بلکه هر معنویت واقعیتی یکه محسوب میشود. باید با پرهیز از تحمیل یک تجانس مصنوعی، به تنوع بافت فرهنگی هر معنویت و گریزناپذیری هرمنوتیک توجه کرد. در این نوشتار، روشهایی جهت پرهیز از سوگیری، گذر از شباهتهای ظاهری، ایجاد تناسب میان مقیاس و مسئله تطبیق و مانند آن مطرح شده است. همچنین، با ارائه نظریۀ «ایمای متوازی»، تلاش شده است درک پژوهشگر از معنویت تجربهناشده توجیهی نظری بیابد. در میان سبکهای تطبیق، ظاهراً «سبک روشنیبخش» قابلِاتکاترین است. در این سبک، پژوهشگر به دنبال کشف نقاط کور معنویت تجربهشده از طریق مقایسه با معنویتهای بیگانه است و دقت و صحت کامل توصیفی که از معنویت بیگانه ارائه کرده است، موضوعیت ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رویکرد پساالیادهای؛ سبکهای تطبیق؛ نظریۀ ایمای متوازی؛ ویلیام پیدن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 978 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 889 |
||