بررسی آزمایشگاهی عملکرد آبپایه تورسنگی بر میزان استهلاک انرژی پاییندست سرریزهای اوجی | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| دوره 52، شماره 1، فروردین 1400، صفحه 67-80 اصل مقاله (1.77 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2020.309322.668725 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی ماجدی اصل* 1؛ رسول دانشفراز2؛ جعفر چابک پور3؛ برهان قربانی4 | ||
| 1استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران | ||
| 2استاد، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه | ||
| 3استادیار سازه های آبی، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران | ||
| 4دانشگاه مراغه- دانشکده فنی و مهندسی- گروه مهندسی عمران-دانشجوی کارشناسی ارشد عمران آب- سازه های هیدرولیکی | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به ارزیابی آزمایشگاهی شرایط مختلف هیدرولیکی بر عملکرد سازههای تورسنگی در استهلاک انرژی نسبی پاییندست سرریز اوجی پرداخته است. پارامترهای مورد ارزیابی پژوهش حاضر شامل عدد فرود، ارتفاع آبپایه، مقدار بازشدگی در عرض آبپایه و قطر سنگدانهها بودند. آزمایشها برای دبیهای 20 تا 40 لیتر بر ثانیه با دو ارتفاع آبپایه 5 و 10 سانتی متر و بازشدگیهای 10، 15، 20 و 30 سانتیمتر در عرض آبپایه و بدون بازشدگی انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش ارتفاع آبپایه، طول پرش هیدرولیکی نسبی افزایش یافته و میزان استهلاک انرژی نسبی نیز افزایش مییابد. همچنین با افزایش قطر سنگدانه، طول پرش هیدرولیکی نسبی و میزان استهلاک انرژی نسبی کاهش یافته و بیشترین میزان استهلاک انرژی نسبی مربوط به سنگدانه با قطر متوسط 5/1 سانتیمتر است که میزان استهلاک انرژی نسبی و طول پرش هیدرولیکی نسبی بهترتیب حدود 9 درصد و 3/8 درصد بیشتر از سنگدانه با قطر3 سانتیمتر است. همچنین نتایج نشان داد که ایجاد بازشدگی و افزایش آن در عرض آبپایه موجب کاهش استهلاک انرژی نسبی میگردد. بهطوریکه استهلاک انرژی نسبی در آبپایه با بازشدگی 30 سانتیمتر حدود 7 درصد و طول پرش هیدرولیکی نسبی آن حدود 9 درصد کمتر از آبپایه بدون بازشدگی بودهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استهلاک انرژی نسبی؛ آبپایه تورسنگی؛ سرریز اوجی؛ طول پرش هیدرولیکی نسبی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,190 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 706 |
||