ارزیابی نهاد جدید مکانیسم ملل متحد برای دادگاههای کیفری بینالمللی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 16، دوره 51، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 739-753 اصل مقاله (409.2 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.275872.1923 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی حدادی* 1؛ سیده فاطمه خلیلی نژاد2 | ||
| 1دانشیار، گروه حقوق بین الملل، دانشکدۀ حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2دانشآموختۀ کارشناسی ارشد حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| دادگاههای کیفری بینالمللی یوگسلاوی سابق و رواندا بهترتیب در سالهای 1993 و 1994 توسط شورای امنیت طی قطعنامههای 827 و 955 تأسیس شدند. هزینههای فراوان، حجم مأموریت سنگین، کند بودن رسیدگیها، موجب تصمیمگیری برای ایجاد راهبردهایی شد که مأموریت دادگاهها را تا سال 2010 تکمیل کند. بهمنظور سرعت بخشیدن به تکمیل اقدامات دادگاهها و مبارزه با بیکیفری در برابر متهمان باقیمانده، شورا با صدور قطعنامۀ 1966 سازوکار جدیدی را تأسیس کرد. مکانیسم با ساختار کوچک، کمهزینه و موقتی؛ در عین حال دارا بودن دو شعبه در دو قارۀ جداگانه، در پی تکمیل و استمرار کارکردهای چندگانۀ دادگاهها برآمد و چالشها و مشکلاتی در ساختار و عملکرد دارد. در پژوهش حاضر، سعی شده است از طریق روش کتابخانهای و رویکرد توصیفی- تحلیلی، به این پرسش پاسخ داده شود که مکانیسم صرفاً جایگزین دادگاههاست یا مدل جدیدی در رسیدگیهای کیفری ایجاد شده است. با مطالعۀ اسناد تأسیس این نهاد درمییابیم که مکانیسم ساختاری جدید در نظام عدالت کیفری بینالمللی است. دادگاههای دیگر میتوانند در رسیدگی به وضعیتهای مختلف، از آن استفاده کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دادگاه کیفری بینالمللی یوگسلاوی و رواندا؛ شورای امنیت؛ قطعنامۀ 1966؛ مکانیسم ملل متحد برای دادگاههای بینالمللی کیفری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 765 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 660 |
||