دست تاریک دست روشن بازنمودی از داستاننویسی غرب و سنت ایرانی-اسلامی | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| دوره 25، شماره 2، اسفند 1399، صفحه 635-664 اصل مقاله (351.06 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2019.261551.1718 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید منصوری* 1؛ مرجان کریمی2 | ||
| 1دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بوعلیسینا همدان، ایران | ||
| 2دانشآموختۀ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی | ||
| چکیده | ||
| هوشنگ گنویسنده ای است با افکار پیچیده و در عین حال با لفظ پردازیهای ساده که در پس این الفاظ صریح و قابل فهم، نمادهایی خاص و ناب، پنهان است که ذهن پژوهشگر با کشف آنها به عظمت وسعت دید نویسنده پی میبرد. از جمله داستانهای قابل تأمل و نمادینِ او دست تاریک دست روشن است. در این داستان نویسنده با ژرف اندیشی یک نویسندۀ ایدهآلیسم و با به کارگیری فنون نویسندگی غربی مانند زخم شمشیر بورخس و همچنین با استفاده از چارچوب داستان دختر قاضی از قاضی تنوخی، صاحب کتاب فرج بعد از شدت به صورت سمبلیک و راهبردی به بیان مفاهیم عمیق و تعیین کننده جامعۀ خویش می پردازد. در این جستار، تأثیر دو داستانِ دختر قاضی در کتاب فرج بعد از شدت و نیز زخم شمشیر از خورخه لوییز بورخس بر داستان دست تاریک دست روشن از هوشنگ گلشیری مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفته شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دست تاریک دست روشن؛ زخم شمشیر؛ دختر قاضی؛ نماد؛ تأثیرپذیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,323 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 847 |
||