روششناسی خوانش آثار کلاسیک: مورد فارابی | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| دوره 50، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 1211-1229 اصل مقاله (233.78 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2020.232807.1007059 | ||
| نویسنده | ||
| میثم شیروانی* | ||
| دانشآموختۀ دکتری جامعهشناسی سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| روششناسی فارابی در خوانش فلسفۀ پیشینیانش میتواند منبع الهام عناصر یک روششناسی تفسیری برای فهم و خوانش آموزههای تألیفی خود او و دیگر اندیشمندان کلاسیک فلسفۀ سیاسی باشد. براساس این پیشفرض، هدف مقالۀ پیشرو الهام گرفتنِ این عناصر روششناختی برای "صورتبندی یک روششناسی تفسیری بهمنظور خوانش فلسفۀ سیاسی کلاسیک"، بهعنوان مسئلۀ اصلی مقاله، است. در این زمینه رهیافت و روش مقاله، تفسیری است و علاوهبر روششناسی فارابی، از روششناسیهای تفسیری معاصر نیز، از جمله اسکینر و اشتراوس، بهرۀ انتقادی برده شده است. پس از بررسی، عناصر و ارکان روششناسی تفسیری موردنظر در سه بخشِ عناصر برونمتنی (زمینهشناسی)، عناصر درونمتنی (قالبشناسی و محتواشناسی متن)، و عناصر بینامتنی (گاهنگاری و نظامشناسی فکری)، احصا، تبیین و صورتبندی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خوانش متن؛ روششناسی تفسیری؛ زمینهشناسی؛ محتواشناسی؛ فارابی؛ فلسفۀ سیاسی کلاسیک؛ گاهنگاری فکری؛ نظامشناسی فکری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 779 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 554 |
||