اثر نوع دستورالعمل توجه، بازخورد و خودمختاری بر یادگیری حرکتی کودکان | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 7، دوره 12، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 365-378 اصل مقاله (318.53 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2021.308589.1528 | ||
| نویسندگان | ||
| آمنه هنرمند1؛ شیلا صفوی همامی* 2 | ||
| 1کارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی دانشگاه اصفهان، اصفهان،ایران | ||
| 2استادیار گروه رفتار حرکتی،دانشگاه علوم ورزشی دانشگاه اصفهان، اصفهان،ایران | ||
| چکیده | ||
| استفاده از دستورالعملهای توجه، از متغیرهای مهم در روند یادگیری مهارت حرکتی است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر نوع دستورالعملهای توجه، بازخورد و خودمختاری در یادگیری حرکتی کودکان بود. بدینمنظور از 36 کودک (میانگین سنی 45/0 ± 05/7 سال) خواسته شد که با دست غالب خود، تکلیف بولینگ را انجام دهند. آنها به 3 گروه (توجه بیرونی، توجه درونی و کنترل) تقسیم شدند. شرکتکنندگان در مرحلة اکتساب، براساس بازخورد و شرایط انتخاب (خودمختاری)، تکلیف خود را در 4 حالت به شکل موازنة متقابل انجام دادند. 24 ساعت بعد از مرحلة اکتساب در هریک از حالات (1. بدون دریافت بازخورد و بدون داشتن شرایط خودمختاری، 2. دادن بازخورد، 3. داشتن خودمختاری، 4. دادن بازخورد و داشتن خودمختاری)، آزمون یادداری انجام گرفت. دادهها با استفاده از آزمونهای واریانس و کوواریانس تجزیهوتحلیل شد. نتایج آزمونها نشان داد نوع تمرکز توجه بدون دادن بازخورد و خودمختاری از دقت بیشتری در بولینگ برخوردار بود، بهطوریکه گروه توجه بیرونی در حالت بدون داشتن شرایط خودمختاری نتایج بهتری را کسب کردند. همچنین گروه توجه بیرونی در حالت خودمختاری، یادگیری بهتری نسبت به سایر شرایط داشتند. مطالعة حاضر، تأثیر مفید نوع دستورالعمل توجه، بازخورد و خودمختاری در یادگیری حرکتی کودکان را نشان نداد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازخورد؛ خودمختاری؛ دستورالعمل توجه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 984 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 969 |
||