مقابله با بیتفاوتی اجتماعی در سیاست کیفری ایران | ||
| مطالعات حقوق کیفری و جرمشناسی | ||
| مقاله 7، دوره 50، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 113-135 اصل مقاله (501.81 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqclcs.2020.281221.1426 | ||
| نویسندگان | ||
| ناصر رضوانی جویباری* 1؛ مسعود حیدری2؛ علی یوسف زاده3 | ||
| 1دانشجوی دکترای حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) | ||
| 2استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) | ||
| 3استادیار دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان واحد خوراسگان | ||
| چکیده | ||
| نظم اجتماعی از عناصر مهم در تکامل و تداوم حیات جامعه است که حفظ آن در گرو وحدت، همدلی و همیاری همه اعضای جامعه میباشد. بیتفاوتی نسبت به امور اجتماعی یکی از آسیبهای بزرگ جامعه امروزی بوده که از دیدگاه جامعه شناسان، نوعی بیماری اجتماعی است. آثار و تبعات منفی و شیوع روزافزون آن، ضرورت مداخله و توجه ویژه قانونگذار را میطلبد. برای مقابله با بیتفاوتی راههای مختلفی وجود دارد که علاوه بر آموزش و فرهنگسازی و ایجاد بستر مناسب برای مقابله با بیتفاوتی، یکی از ابزارهای مقابله با پدیدهی مذکور، توسل به حقوق کیفری است. به این منظور، قانونگذار کیفری برخی از مصادیق بیتفاوتی از جمله خودداری از کمک به مصدومین، خودداری از گزارش دهی جرائم مهم و خودداری از جلوگیری از وقوع آنها را جرمانگاری و برای آن مجازات تعیین نموده است. با بررسی سیاست کیفری ایران مبرهن گردید اگرچه قانونگذار در زمان تدوین قوانین کیفری در موادی به صورت پراکنده و ناقص به موضوع بیتفاوتی اجتماعی توجه نموده است اما این امر جدای از پراکندگی، با نواقص و کاستیهایی همراه بوده که در جهت مبارزهی مطلوب با پدیدهی مذکور ضرورت دارد قانونگذار فصلی را در قانون کیفری به این امر اختصاص دهد تا ضمن رفع ایرادات، تمامی موارد مهم بیتفاوتی اجتماعی از جمله خودداری از ادای شهادت برای نجات انسان بیگناه را در آن فصل جرمانگاری نموده و مجازات مناسب آن را به طور دقیق تعیین نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیتفاوتی اجتماعی؛ سیاست کیفری؛ جرمانگاری؛ گزارشدهی؛ نظم اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,293 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,296 |
||