تأملی در جریان نوسلفیها؛ محمد العریفی و تأثیر خطابه در نفوذ آراء | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| دوره 50، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 747-768 اصل مقاله (497.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2020.202771.1006818 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد مهدی اسماعیلی* 1؛ سید شهاب غدیری2 | ||
| 1استادیار علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکترای علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| نوسلفیگری جریانی است از میان جریانهای کلامی معاصر که در روش همچون سلفیگری به تفسیر تحتالفظی از متون میپردازد. عملگراست و پیوندی نزدیک با فناوری دارد. نوسلفیان برخلاف جریان سلفیۀ سنتی، و سلفیۀ وهابی رویکردی آشتیآمیز نسبت به جهان غرب، حقوق زنان و مدرنیته دارند؛ همچنین بهدلیل وعدههای جذاب، بیان ساده و فارغ از پیچیدگیهای کلامی و فقهی، جذابیت بسیار زیادی برای مسلمانان و غیرمسلمانان دنیا داشتهاند. در این مقاله یکی از متفکران جریان نوسلفی، محمدبن عبدالرحمن العریفی معرفی، و آثار و میزان نفوذ وی در شبکههای مجازی و همچنین نسبت میان فن خطابه و ادبیات این متفکر نوسلفی در متن آثارش با شهرت و محبوبیتش در جهان اسلام، بهطور خاص، بررسی شده است. پرسش اصلی این مقاله به چرایی نفوذ و شهرت روزافزون العریفی میپردازد و بررسی محتوای آثار وی نشان میدهد که روش بیان معارف دینی مبتنی بر فن خطابه است، بهطوریکه خواننده را نه با استدلال، بلکه با تحکمات و مثالهای متعدد روبهرو میکند و آنقدر این رویه را ادامه میدهد تا خواننده به درجۀ اقناع برسد. هدفی که در تمامی متون این آثار دنبال میشود، صرفاً «اقناع» و اکتفا خواننده برای «تبعیت» از نص مقدس است. بدینترتیب فرضیۀ مورد اثبات ما در این مقاله فن خطابه را عامل محوری نفوذ و شهرت آرای العریفی در جهان اسلام میداند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بنیادگرایی؛ خطابه. سلفی؛ محمد العریفی؛ نوسلفی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,217 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 640 |
||