هستیشناسی در سنت اول و دوم عرفانی | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 53، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 229-244 اصل مقاله (248.62 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2020.303842.630072 | ||
| نویسندگان | ||
| سید علی اصغر میرباقری فرد* 1؛ احسان رئیسی2 | ||
| 1استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان | ||
| 2استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| موضوعات هستیشناختی یکی از ارکان شناخت دیدگاههای عرفانی و تبیین تفاوت سنتها و مشربهای عرفانی است. درواقع، نظر عارفان در باب هستی بر آرای آنها را در باب دیگر مسائل اثر میگذارد و اعمال و معاملات آنها را جهت میدهد. بر همین مبنا پرسش مهم و اساسی در این باب آن است که موضوعات مربوط به شناخت هستی در منظومۀ فکری عارفان مختلف بر چه اصولی استوار شده و چگونه است. در این مقاله الگوها و مصادیق مربوط به هستیشناسی در دیدگاه عارفان سنت اول و دوم عرفانی تحلیل شده است. یافتهها نشان میدهد عارفان این دو سنت در باب هستی اختلافِنظر اساسی دارند: عارفان سنت اول مبانی هستیشناختی خود را به تبع فیلسوفان و متکلمان بر پایۀ نظریۀ وسائط استوار ساختهاند؛ اما عارفان سنت دوم نهتنها در تبیین هستی به این نظریه معتقد نیستند؛ بلکه گاه بهشدت با این نظریه و قائلان به آن مخالفت کردهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تصوف؛ سنت اول عرفانی؛ سنت دوم عرفانی؛ عرفان اسلامی؛ هستی هستیشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,260 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 864 |
||