منشاء رنج و راه رهایی از دیدگاه بودا و ابوسعید ابوالخیر | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 53، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 79-99 اصل مقاله (296.81 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2020.298123.630033 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین صابری ورزنه* 1؛ زهرا جهانی زنگبار2 | ||
| 1استادیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، | ||
| 2کارشناسی ارشد ادیان و عرفان، دانشگاه تهران، پردیس فارابی، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| رنج دریافتی درونی - عاطفی (در مقابل درونی - معرفتی / ارادی و جسمانی) است که همۀ ابنای بشر بهنوعی با آن آشنا هستند و آن را در زیست درونی خود تجربه میکنند. ازاینجهت، رهایی از آن یکی از مهمترین مسائلی است که هر انسانی به آن نظر دارد. ابوسعید ابوالخیر بهعنوانِ عارف مسلمان و بودا در کسوت بنیانگذار یک سنت دینی - معرفتی، در باب علت رنج و راه رهایی از این وضعیت نامطلوب سخنانی گفتهاند. این نوشتار با روش توصیفی - تحلیلی، درصدد تبیین نگاه این دو متفکر برآمده است. به نظر میرسد که در مقایسۀ بین این آرا، هم بودا و هم ابوسعید، بهنحوی مسئلۀ رنج را با «ناآگاهی»، «خود» و «خواست» پیوند دادهاند و «معرفت» و «اخلاق» را راهی برای رهایی از آن معرفی کردهاند. البته تفاوتهای مهمی در تحلیل همین دو نکته به چشم میخورد که ناظر به فهم متفاوت آنها از هستی، انسان و غایت اوست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابوسعید؛ بودا؛ جهل؛ رنج؛ رهایی؛ نفس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,137 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 767 |
||