تأثیر مینوی و جادویی نام و کلام در یهودیت | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 53، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 43-62 اصل مقاله (366.51 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2020.124808.629421 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین حیدری* 1؛ فرزانه فیاضی2 | ||
| 1دانشیار گروه ادیان و فلسفه دانشگاه کاشان | ||
| 2کارشناسیارشد ادیان و فلسفه دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| تفکر جادویی همراه با تفکر جانپنداری (آنیمیزم) اندیشهای فراگیر در میان تمام جامعههای آغازین بوده است و احتمالاً بشر از سپیدهدم تاریخ با جادو آشنایی داشته است. انسان اولیه میپنداشت نامها بخشی از هویت و وجود اوست و همیشه سعی بر پنهانساختن آن داشت. در واقع، همان طور که فریزر میگوید او «پیوند ذاتی و واقعی» بین نام و خودش را باور داشت. در این پژوهش به تأثیر تکوینی، مینوی و جادویی کلمههای خاص و نه معادلها و مفهومهای آن در 39 کتاب عهد عتیق پرداخته میشود که منعکسکنندۀ آیینها و باورهای قوم عبرانی در بازۀ زمانی 1200 سال پیش از میلاد مسیح است. بنا بر مستندات مکرر کتاب مقدس، «کلمه» وظیفۀ اساسی را در آفرینش، نابودی و تداوم هستی بر عهده دارد. کلمه در یهودیت موجودی متشخص است که یهوه به واسطۀ آن جهان را آفرید. بر زبانآوردن نام یهوه جنبۀ تابویی دارد. خود یهوه آنچه را میخواست، «میگفت» و آن چیز آفریده میشد. خداوند به واسطۀ کلامش فرمان میدهد. کلمه از سوی انسان نیز اگر با الفاظ عبری و دیگر شرایط دقیق آن گفته شود، میتواند بر ارادۀ متعال مؤثر واقع شود و گویندۀ کلمات را به خواستهاش برساند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| : کتاب مقدس؛ کلمۀ آفریننده؛ نیایش؛ یهودیت؛ یهوه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,825 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 887 |
||