تبیین سناریوهای مسکن گروه های آسیب پذیر شهری (مطالعه موردی: کلان شهر تهران) | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 6، دوره 52، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 871-888 اصل مقاله (1.27 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2019.250120.1007623 | ||
| نویسندگان | ||
| صالح اسدی1؛ ابوالفضل مشکینی* 2؛ سیدعلی علوی2؛ صفر قائدرحمتی3 | ||
| 1دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، تهران، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، تهران، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، تهران، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش با بهرهگیری از روش سناریونگاری سعی در ترسیم آیندة منطقی و باورپذیر(سناریوها) برای مسکن اقشار آسیبپذیر شده است تا از این طریق به برنامهریزان کمک کرده باشد راهکارهای بهینه برای حل این مشکل ارائه دهند. بر همین اساس، پس از مرور مبانی نظری، مجموعة پیشرانهای اثرگذار در آیندة کلانشهر تهران شد و براساس روش تحلیل اثرات متقاطع بررسی شد. براساس نتایج تحلیل اثرات متقاطع، چهار پیشران، وضعیت سیاستگذاری سرزمین، فقر شهری، درآمد سرانه، و رشد جمعیت جزو پیشرانهای کلیدی بودهاند. در این میان، نرخ رشد درآمد سرانه با توجه به اینکه بهطور مستقیم بر فقر شهری اثرگذاشته و به نوعی نمایانگر آن است در قالب همان فقر شهری بیان شده است. بر این اساس، چارچوبسناریوها را سه عدم قطعیت تشکیل میدهد: 1. وضعیت فقر شهری کلانشهر تهران؛ 2. نرخ رشد جمعیت کلانشهر تهران؛ 2. نگرشهای آمایش سرزمین. شیوة مدیریت سرزمین براساس سه پیشران و هشت سناریوی ممکن وجود دارد که سناریوی سوم و سناریوی هشتم بهدلیل تناقض بین وقوع همزمان تمرکززدایی از تهران و افزایش نرخ رشد جمعیت دارای ناسازگاری درونی بودند و حذف شدند. همچنین، سناریوی پنجم و هفتم بهدلیل وجود تناقض بین تداوم تمرکزگرایی در تهران و کاهش نرخ رشد جمعیت دارای ناسازگاری درونی بود و از فهرست سناریوها حذف شد. بدین ترتیب،چهار سناریو باقی ماند و داستان سناریوها برای هر کدام از سناریوها ارائه شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل اثرات متقاطع؛ سناریونگاری؛ کلانشهر تهران؛ مسکن اقشار آسیب پذیر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,174 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 969 |
||