عوامل مؤثر بر پذیرش لایحۀ نظارت هیئت مجتهدان بر مصوبات مجلس توسط جناح روشنفکر مجلس اول شورای ملی | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| دوره 12، شماره 2 - شماره پیاپی 22، تابستان 1399، صفحه 153-173 اصل مقاله (430.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2020.284246.473141 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا ملائی توانی1؛ حمید بصیرت منش2؛ مرضیه بیگی زاده* 3 | ||
| 1دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی | ||
| 2استاد یار گروه تاریخ پژوهشکدۀ امام خمینی و انقلاب اسلامی | ||
| 3دانشآموختۀ دکترای تاریخ انقلاب اسلامی پژوهشکدۀ امام خمینی و انقلاب اسلامی | ||
| چکیده | ||
| مقالۀ حاضر درصدد پاسخگویی به این پرسش است که چگونه پس از پیروزی نهضت مشروطه و تشکیل مجلس، جناح روشنفکر مجلس اول شورای ملی که شامل طیفی از نمایندگان تندرو و قائل به جدایی دین از سیاست و عدم دخالت روحانیان در امور سیاسی بودند، حاضر به پذیرش لایحۀ هیئت مجتهدان طراز اول مبنی بر نظارت عدهای از علما بر مصوبات مجلس گردیدند؟ مدعای مقاله چنین است که جناح روشنفکر بدون اعتقاد به نظارت علما بر مصوبات مجلس و تنها به منظور ساکت نمودن نیروهای مذهبی تن به تصویب لایحۀ هیئت مجتهدان طراز اول داد. بنابراین مقالۀ پیشِ رو با بهرهگیری از منابع اصلی و پژوهشهای انجامشده و تکیهبر رویکرد توصیفی تحلیلی موضوع را مورد ارزیابی قرار داده و به این نتیجه رسیده است که پس از ارائۀ لایحۀ هیئت مجتهدان طراز اول، نمایندگان جریان روشنفکر مجلس بر اثر فشارهای نیروهای مذهبی داخل و خارج از مجلس و نگرانی از تهمت بهایی و بیدینی که آنها را تهدید میکرد، ناگزیر به تصویب لایحۀ نظارت علما بر مصوبات مجلس شدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شیخ فضلالله؛ لایحۀ هیئت مجتهدان طراز اول؛ جناح روشنفکر مجلس؛ اصل دوم متمم قانون اساسی؛ علما | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 785 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 612 |
||