غلظت عناصر سنگین و سمی در پایین دست باطله های معدنی مس سونگون و نقش بستر آهکی رودخانه در کاهش غلظت آلایندهها | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 15، دوره 7، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 743-756 اصل مقاله (1.21 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2020.301163.1336 | ||
| نویسندگان | ||
| رضا محجوبی1؛ محمد حسنپور صدقی* 2؛ عبدالرضا واعظی هیر3؛ نادر مظاهری4 | ||
| 1کارشناس ارشد محیط زیست، دانشکدۀ علوم طبیعی، دانشگاه تبریز | ||
| 2استادیار گروه علوم زمین، دانشکدۀ علوم طبیعی، دانشگاه تبریز | ||
| 3دانشیار گروه علوم زمین، دانشکدۀ علوم طبیعی، دانشگاه تبریز | ||
| 4کارشناس ارشد محیط زیست، مجتمع مس آذربایجان، شرکت ملی صنایع مس ایران | ||
| چکیده | ||
| هر رودخانه ظرفیت پذیرش آلایندههای ورودی و خودپالایی آن را تا حدود معینی دارد، بنابراین بررسی کیفیت آب رودخانهها و آگاهی از روند تغییرات توان خودپالایی، از اهمیت زیادی برخوردار است. آبهای خروجی فعالیتهای معدنکاری مس سونگون واقع در شمال غرب ایران که در آبراههها و رودخانهها جریان مییابد، منجر به افزایش بار فلزات سنگین در رودخانهها میشود. به این منظور، در محدودۀ معدن مس سونگون در 9 ایستگاه از رودخانههای سونگونچای، پخیرچای، ارغنهچای، میانکافه و ایلگینه نمونهبرداری انجام گرفت و پارامترهای pH، EC، TDS، TSS و غلظت فلزات سنگین آنالیز شد. شاخص فلزی و شاخص آلودگی فلز سنگین HPI برای بررسی آلودگی فلزات سنگین استفاده شد. میزان کاهش آلایندهها طی مسیر رودخانه و همبستگی این تغییرات با pH که از مهمترین عوامل مؤثر در خودپالایی رودخانه است، بررسی شد. همچنین، رابطۀ بین غلظت آلایندهها در رودخانه با غلظت عناصر سنگین در خاک و رسوب منطقه مقایسه شد و مشخص شد که پراکندگی غلظت عناصر سنگین در آب با رسوب مرتبط است و تحت تأثیر تغییرات pH قرار دارد و افزایش pH در نتیجۀ واکنش آب با سنگهای آهکی در بستر رودخانه موجب افزایش توان خودپالایی رودخانه میشود و با دور شدن از معدن، غلظت آلایندهها روند کاهشی دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودپالایی؛ فلزات سنگین؛ معدن مس سونگون؛ TSS؛ TDS | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,224 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 872 |
||