ماهیت حقوقی قواعد سازمانهای بینالمللی: داخلی یا بینالمللی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 18، دوره 50، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 1623-1642 اصل مقاله (793.18 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.270383.1870 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی حدادی* 1؛ رضا اسمخانی2 | ||
| 1استادیار، گروه حقوق بینالملل و عمومی، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| از ابتدای پیدایش سازمانهای بینالمللی همواره دو نوع کارکرد برای سازمانها درنظر گرفته میشد. برخی سازمانها را بازیگران حقوقی مستقل قلمداد میکردند و عدهای آنها را صرفاً ابزاری برای تحقق اهداف دولتهای مؤسسشان میپنداشتند. در پرتو این دو طرز تلقی، دو نگاه حقوقی متفاوت نسبت به قوانین تولیدشده در درون سازمانهای بینالمللی نیز شکل گرفت. براساس نگاه نخست قواعد سازمان همچون حقوق دولتها، جزء حقوق داخلی سازمان محسوب شده و جدا از حقوق بینالملل تلقی میشد و براساس نگاه دوم قواعد سازمان تنها بخشی از پیکرة حقوق بینالملل تلقی میشد. هریک از این دو دیدگاه تبعات کاملاً جداگانهای بهویژه از حیث توصیف اعمال سازمانهای بینالمللی، مسئولیت بینالمللی سازمانها، توالی قواعد مربوط به سازمانها و... خواهد داشت. در این مقاله با اشاره به خلأها و ایرادات وارد بر هر کدام از این دو نگاه، استدلال شده که اتخاذ یک رویکرد دوبعدی در مورد ماهیت قواعد سازمانهای بینالمللی ضمن حفظ استقلال حقوقی سازمانها، به جلوگیری از چندپارچگی حقوق بینالملل کمک خواهد کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق بینالملل؛ حقوق داخلی؛ قواعد سازمانهای بینالمللی؛ ماهیت تکبعدی؛ ماهیت دوبعدی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,660 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,118 |
||