حقوق سیاسی شهروندی در دولت نهم و دهم (احمدینژاد) | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| دوره 50، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 651-668 اصل مقاله (233.72 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2020.238315.1007102 | ||
| نویسندگان | ||
| فریبا ترجمان* 1؛ مسعود غفاری2 | ||
| 1استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه پیام نور ایلام | ||
| 2دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر تلاش دارد تا با تأکید بر مدرنیتۀ سیاسی، عملکرد و سیاستگذاریهای دولت نهم و دهم در حوزۀ حقوق سیاسی شهروندی را در این دورۀ زمانی بررسی کند. مدرنیتۀ سیاسی بر تفکیک و تمایز حوزۀ عمومی و خصوصی، دولت و جامعه و فرد و شهروند تأکید دارد. به رسمیت شناخته شدن این تمایز و تفکیکات به تحدید قدرت دولت، گسترش جامعۀ مدنی و آزادیهای سیاسی، حاکمیت قانون و ... منجر میشود، که زمینهساز توسعۀ حقوق سیاسی شهروندی است. این مقاله با روش تحلیلی- توصیفی صرفاً به بررسی حقوق سیاسی شهروندی که از مؤلفههای مدرنیتۀ سیاسی محسوب میشود، میپردازد. از آنجا که در دولت نهم و دهم شاهد بههم ریختن تمایزات و تفکیکات مورد تأکید مدرنیتۀ سیاسی هستیم، با نوعی اقتدارگرایی، گسترش دخالت دولت، محدود شدن و تضعیف هرچه بیشتر حقوق سیاسی شهروندی مواجهیم. سؤال این پژوهش عبارت است از اینکه سیاستگذاریهای حقوق سیاسی شهروندی دولت نهم و دهم در حوزة مدرنیتۀ سیاسی چگونه قابل تبیین است؟ فرض ما این است که سیاستگذاریهای دولت نهم و دهم در جهت تضعیف حقوق سیاسی شهروندی و گسترش جامعه تودهوار قرار دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جامعۀ تودهوار؛ حقوق سیاسی شهروندی؛ دولت نهم و دهم؛ مدرنیتۀ سیاسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 990 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 663 |
||