تحولات جنبش ملی گرایی عرب در عراق (1921-1908م) | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| دوره 12، شماره 1 - شماره پیاپی 21، بهار 1399، صفحه 67-88 اصل مقاله (696.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2020.291152.473172 | ||
| نویسندگان | ||
| شکرالله خاکرند1؛ سیاوش یداللهی* 2 | ||
| 1دانشیار تاریخ دانشگاه شیراز | ||
| 2دانش آموختۀ کارشناسی ارشد تاریخ دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| کشور عراق در آغاز قرن بیستم میلادی بخشی از امپراتوری عثمانی و متشکل از سه ایالت بغداد، بصره و موصل بود. مهمترین حادثه در آن دوره پیدایش جنبش ملیگرایی عرب، نهضتی فراگیر و منادی وحدت اعراب بود. در عراق جنبش ملی عرب بر اثر عواملی چند شکل گرفت. این پژوهش با روش تحقیـق توصیفی تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات از راه منابع کتابخانهای سامان یافته است و به دنبال پاسخ به این سؤالات است که جنبش ملی عرب در عراق تحت تأثیر چه عواملی شکل گرفت؟ چه تحولاتی را طی کرد؟ و در پایان چه نتیجهای از آن حاصل شد؟ نتایج پژوهش نشان میدهد که در نیمۀ دوم قرن نوزدهم میلادی طبقۀ نخبۀ عراقی تحت تأثیر آموزشهای نوین در مدارس عثمانی شکل گرفت. این گروه در حکومت ترکان جوان به هسته ملیگراهای عرب تبدیل شدند. سیاستهای تحمیل هویت ترکی بر اعراب نقش برجستهای در برانگیختن حس هویت ملی و پیوستگی نخبگان عراقی با جنبش ملی عرب ایفا کرد. آنها در پاسخ به سیاستهای حاکمان استانبول دست به برپایی گروههای ملیگرا و فعالیت در شهرهای عراق در راستای گسترش ملیگرایی عربی زدند. منتهی فعالیت آنها در قالب حفظ وحدت امپراتوری بود؛ اما براثر تحولات جنگ جهانی اول اعراب عراق نیز به سمت استقلال کامل از حکومت عثمانی حرکت کردند که نتیجۀ آن شرکت افسران عراقی در انقلاب عربی 1916م بود. در پایان جنگ مهمترین نتیجۀ جنبش ملی عرب در عراق به قدرت رسیدن اقلیت عربهای سنی منادی ملیگرایی عرب بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عراق؛ ملیگرایی عرب؛ ترکان جوان؛ جنگ جهانی اول؛ انقلاب عربی 1916م؛ جماعت العهد؛ انقلاب 1920م | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,493 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 860 |
||