بررسی تأثیر غوطهوری در آب سرد و تکرار فعالیت سرعتی بر شاخصهای آنتیاکسیدانی در مردان تمرینکرده | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 2، دوره 12، شماره 1، بهار 1399، صفحه 17-30 اصل مقاله (623.71 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2017.226851.1142 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا فرج نیا1؛ محمدرضا کردی* 2؛ فاطمه شب خیز3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران .تهران.ایران | ||
| 2. دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران.تهران.ایران | ||
| 3. دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران.تهران .ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از مطالعۀ حاضر بررسی میزان تغییرات برخی شاخصهای آنتیاکسیدانی مانند سوپراکساید دیسموتاز (SOD)، کاتالاز (CAT)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و هیدروژن پراکساید ( H2O2)، پس از فعالیت سرعتی تکراری و پس از آن غوطهوری در آب سرد (CWI) بود. به این منظور 20ورزشکار تمرینکرده، با میانگین حداکثر اکسیژن مصرفی 9/2 ±9/52 میلیلیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در دقیقه، میانگین سن 2/2±9/21 سال، قد 4/5±2/174 سانتیمتر و وزن 4/4±68 کیلوگرم برای شرکت در این پژوهش انتخاب شدند. پس از انجام فعالیت سرعتی تکراری،10نفر از آزمودنیها داخل آب سرد با دمای 14 درجۀ سانتیگراد قرار گرفتند و 10نفر دیگر در دمای اتاق به شکل غیرفعال روی صندلی نشستند. خونگیری نیز قبل و پس از انجام فعالیت سرعتی و همچنین پس از ریکاوری در آب سرد و نیز 24 ساعت پس از آخرین خونگیری انجام گرفت. نتایج نشان داد 24 ساعت پس از فعالیت سرعتی تکراری، عوامل آنزیمی SOD، CAT و GPX به حالت اولیۀ خود بازگشتند، ولی تفاوت معناداری بین گروه آب سرد و گروه کنترل وجود نداشت. اگرچه میزان تغییرات عوامل آنزیمی آنتیاکسیدانی پس از فعالیت ورزشی سرعتی تکراری شدید بالا بود، ولی غوطهوری در آب سرد تأثیری بر بازگشت به حالت اولیه این عوامل نداشت | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنتیاکسیدان؛ ریکاوری؛ فعالیت سرعتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 637 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 564 |
||