بررسی فلسفی دلایل علیه جرمانگاری فکر محض | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 7، دوره 17، شماره 2 - شماره پیاپی 34، اسفند 1398، صفحه 125-144 اصل مقاله (329.08 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2020.75975 | ||
| نویسنده | ||
| حمیدرضا محبوبی آرانی* | ||
| استادیار گروه فلسفه، حکمت و منطق دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| در حقوق کیفری این اصل، کمابیش اصلی محترم و پذیرفته است که ما نباید کسی را به خاطر فکر محضاش مجازات کنیم. فکر محض نیز اقسام احساسات، امیال، تخیلات و آرزوها، باورها و نیات و تصمیمهای اجرایینشده را در برمیگیرد. دلایل کمابیش قانعکنندهای در خصوص اینکه چرا میبایست از مجازات فکر محض پرهیز نمود وجود دارد، دلایلی که بیشتر پیامدگرایانه هستند و به پیامدهای ناشی از تقنین چنین مجازاتهایی منجر میشود. در این مقاله اما میکوشم به بررسی مباحثی بپردازم که پیرامون دلایل غیرپیامدگرایانۀ مرتبط با این اصل شکل گرفته است و به ماهیت خود فکر محض و امکان جرمانگاری آن مربوط میشوند. بررسی من در اینجا عمدتاً به یک قسم فکر محض، یعنی نیت غیراجراشده یا نیت محض میپردازد و بحث دربارۀ اقسام مهم دیگری همچون باورهای بنیادگرایانه یا نژادپرستانه را مورد کندوکاو قرار نمیدهد. در این مقاله نشان میدهم که نیتهای غیراجراشده میتوانند آزاررسان، قابل اتصاف به وصف مجرمانه و قابل کشف و اثبات باشند و اگر ما همچنان میخواهیم شهود اخلاقیمان نسبت به اصل عدم جرمانگاری و رد مجازات فکر محض را حفظ کنیم میبایست بنیادهای محکمتری را پیدا کنیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فکر محض؛ عمل؛ نیت؛ اصل آزار؛ سزاواری برای مجازات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,071 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 828 |
||