بررسی اثر سطوح مختلف کمپوست و ورمیکمپوست سنبل آبی به عنوان بستر کاشت دورگ لیلیوم (Oriental × Trumpet) رقم سرانو | ||
| نشریه محیط زیست طبیعی | ||
| مقاله 8، دوره 73، شماره 1، بهار 1399، صفحه 91-101 اصل مقاله (696.23 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jne.2020.280136.1708 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم عالمی1؛ مهناز کریمی* 2؛ ویدا چالوی1 | ||
| 1گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری. ساری | ||
| 2دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری | ||
| چکیده | ||
| سنبل آبی یکی از علفهرزهای مهاجم جهان است که در سالهای اخیر بهعنوان تهدید جدی برای بیشتر تالابهای شمال کشور مطرح بوده است. هدف از پژوهش حاضر استفاده از کمپوست و ورمیکمپوست این گیاه بهعنوان بستر کشت برای گل لیلیوم بود. ابتدا کمپوست و ورمیکمپوست سنبل آبی تهیه شد. آزمایش بهصورت طرح کاملاً تصادفی با نه تیمار شامل پیت 50% + پرلیت 50% (تیمار شاهد) و درصدهای 25، 50، 75 و 100 درصد کمپوست و ورمیکمپوست به اجرا در آمد. نتایج نشان داد بیشترین ارتفاع گیاه و تعداد غنچهی باز شده مربوط پیت +پرلیت بود اما تفاوت معناداری بین تیمار مذکور با بسترهای 25، 50، 75 کمپوست و 25 و 50 ورمیکمپوست وجود نداشت. بیشترین تعداد سوخک در کمپوست 25% تولید شد. حداکثر محتوای کلروفیل b مربوط به کمپوست 25 و 100 درصد بود. بیشترین ریشهی هوایی در 100 درصد ورمیکمپوست مشاهده شد. بالاترین غلظت نیتروژن برگ در بستر حاوی 25% ورمیکمپوست بود. غلظت فسفر در تیمار پیت + پرلیت در حداکثر بود. کمترین غلظت پتاسیم در تیمار 75 و 100% ورمیکمپوست مشاهده شد. بیشترین غلظت کلسیم برگ مربوط به تیمار پیت + پرلیت بود، که تفاوت معنیداری با تیمارهای 25 و 75% کمپوست نداشت. با توجه به نتایج بدست آمده کمپوست سنبل آبی و درصدهای پایینتر ورمی-کمپوست میتواند جایگزین بستر پیت، در پرورش گیاه لیلیوم رقم سرانو باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| علف هرز؛ کلروفیل؛ پرلیت؛ پیت؛ سوخک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 818 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 620 |
||