ظرفیتهای مراجع قضایی ایران در مبارزه با آلودگی هوا | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 13، دوره 50، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 1095-1116 اصل مقاله (301.88 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.249222.1643 | ||
| نویسنده | ||
| عبدالمجید سودمندی* | ||
| استادیار گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| بهرغم گذشت دهها سال از وضع قوانین و مقررات مرتبط با آلودگی هوا در ایران که اولین نمونۀ جامع آن، آییننامۀ جلوگیری از آلودگی هوا مصوب 1354 و آخرین نمونۀ آن قانون هوای پاک مصوب 1396 است، معضل آلودگی هوا در ایران همچنان جدی است. بقای معضل آلودگی هوا در ایران، تا حدودی ناشی از نقص قوانین و مقررات و تا حدودی ناشی از عملکرد ضعیف نهادهای حکومتی در اجرای صحیح این قوانین و مقررات است. با وجود این، مراجع قضایی ایران بهعنوان آخرین ملجأ نظارت بر اجرای قوانین و مقررات، میتوانند نقشی اساسی در مبارزه با آلودگی هوا داشته باشند، بهویژه اگر در این مسیر از نقاط قوت و فرصتهای موجود بهنحو شایسته استفاده شود. در این نوشتار با استناد به قوانین و مقررات ایران و به شیوهای توصیفیـتحلیلی، به معرفی این نقاط قوت و فرصتها میپردازیم با این امید که: 1. غفلت مراجع قضایی ایران نسبت به این نقاط قوت، و تردیدشان در بهرهمندی از آنها در مبارزه با آلودگی هوا، برطرف شود، و 2. آگاهی اشخاص و نهادهای مؤثر در طرح دعاوی مرتبط با آلودگی هوا، از فرصتهای موجود افزایش یافته و بهرهمندی آنها از این فرصتها ارتقا یابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلودگی هوا؛ سازمان حفاظت محیط زیست؛ فرصتها؛ قانون اساسی؛ مراجع قضایی؛ معاهدات حقوق بشر؛ نقاط قوت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 953 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 876 |
||