مقایسۀ عاملهای سازندۀ عمومیت فضاهای شهری در شهرهای ایرانی ـ اسلامی و غربی | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 52، شماره 2، اسفند 1398، صفحه 257-288 اصل مقاله (689.99 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2020.283025.654016 | ||
| نویسندگان | ||
| امیرمحمد قویمی* 1؛ غلامرضا حقیقت نائینی2؛ فریبا قرایی2؛ میترا حبیبی3 | ||
| 1پژوهشگر دکتری شهرسازی، دانشگاه هنر تهران | ||
| 2عضو هیات علمی و دانشیار دانشکده شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشگاه هنر تهران | ||
| 3عضوهیات علمی و دانشیار دانشکده شهرسازی، گروه طراحی شهری، دانشگاه هنر تهران | ||
| چکیده | ||
| جانمایۀ این مقاله دو مسألۀ بنیادین در تمدن اسلامی است: نخست اینکه ما در توصیف انگارههای بنیادین حوزۀ شهرسازی کمتر به ویژگیهای سنتی خود پرداختهایم و شناخت این انگارهها را با توجه به این قبیل مباحث در غرب آغاز کردهایم و دیگر اینکه، اساساً مقولۀ «عمومیت فضاهای شهری» در سالهای اخیر به صورت روز افزون مورد توجه و محل مناقشه بوده است. بر این پایه، پژوهش حاضر به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی و مقایسهای و با این پرسش اصلی انجام شده است که عاملهای اصلی سازندۀ عمومیت فضاها در شهرهای ایرانی ـ اسلامی و شهرهای غربی کدامند و چه تفاوتهایی با یکدیگر دارند؟ یافتههای این پژوهش نشان میدهد که مهمترین عاملهای سازندۀ عمومیت فضاهای شهری، گرچه در چند دهه اخیر مبتنی بر ویژگیهای جوامع غربی و در فرهنگ غربی شکل گرفته، از سدهها پیش در شهرهای سنتی ایرانی ـ اسلامی با جزئیات بیشتری بر آن تأکید و اجرا میشده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عمومیت؛ عمومیت فضاهای شهری؛ فضای عمومی؛ شهر ایرانی ـ اسلامی؛ فضاهای شهری ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,718 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,403 |
||