بررسی داستان کوتاه معصوم اول اثر هوشنگ گلشیری بر اساس مؤلفههای روایتشناسی ساختارگرای ژرار ژنت | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقاله 9، دوره 24، شماره 2، بهمن 1398، صفحه 495-522 اصل مقاله (297.74 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2019.211949.1416 | ||
| نویسندگان | ||
| پروانه عادل زاده1؛ مهدی دریائی* 2؛ کامران پاشایی فخری1 | ||
| 1عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران | ||
| 2دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران | ||
| چکیده | ||
| بررسی داستان معصوم اول، اثر هوشنگ گلشیری با روش تحقیق ساختاری، با استفاده از آرای روایی ژنت در مؤلفة زمان نشان داد نقل رخدادها در متن روایی تفاوت اندکی با سطح داستانی دارد. متن جز در سه رخ داد زمانپریشی چندانی ندارد و دارای نظم تقویمی است. برد زمانپریشی به سمت گذشتة نزدیک و در چند مورد به سمت گذشتة دور، دامنة زمانپریشی مشمول بر زمان اندکی است. متن برخوردار از شتاب مثبت است. بسامدها از نوع مفرد، مکرر و بازگو است. در مؤلفة وجه، نویسنده برای استفاده از فاصله، از گفتار مستقیم، گفتار غیرمستقیم، گفتار غیرمستقیم آزاد و سخن روایتشده بهره برده است. راوی از نقشهای ارتباطی، گواهیدهنده و ایدئولوژیک برخوردار است. کانونهای صفر، کانون درونی از انواع ثابت، متغیر و چندگانه و کانون خارجی مطابق طبقهبندی ژنت در روایت موجود است. در مؤلفة صدا، مؤلف، در روایت درونداستانی از نوع اول شخص، منِ ضمنی، منِ عینی و منِ قهرمان و همچنین دوم شخص و در روایت برونداستانی از دانای کل نمایشی بهره برده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زمان دستوری؛ وجه؛ صدا؛ ژرار ژنت؛ معصوم اول هوشنگ گلشیری؛ روایتشناسی ساختارگرا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,189 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,770 |
||