بررسی تأثیر آثار پروکلس بر مفهومسازی فارابی و ابنسینا از واجبالوجود | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقاله 4، دوره 17، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 259-277 اصل مقاله (513.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2020.285819.1005683 | ||
| نویسندگان | ||
| مهناز تبرایی* 1؛ سید علی علم الهدی2 | ||
| 1دکتری، دانشکدۀ الهیات دانشگاه پیام نور تهران جنوب، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، دانشکدۀ الهیات، دانشگاه پیام نور تهران جنوب، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله به بررسی این مسئله میپردازیم که آیا مفهومسازی از واجبالوجود از بعد تاریخی در تفکر نوافلاطونیان (پروکلس)، قبل از فارابی و ابنسینا بوده است یا خیر؟ پروکلس با طرح چهاربخشی علت اولی، وجود، عقل و نفس به تبیین مبانی فلسفی خود دربارۀ مباحثی همچون خیر محض، استغنا و فوق تمام بودن علت اولی، فیض، اولین مبتدع یعنی أنیت، عقل، خصوصیات و مراتب آن، نفس، خصوصیات و مراتب آن و تقسیم موجودات بر مبنای دهر میپردازد. فارابی و ابنسینا در مسائلی چون استغنا و تمامیت یا فوق تمام بودن علت اولی، فیض، اولین مبتدع، وحدت و بساطت عقل و تجرد آن از ماده، نفس و اینکه به اجرام سماوی حرکت میبخشد و این حرکت مستدیر است، با پروکلس توافق نظر دارند؛ بهطوری که در مواردی عین الفاظ و عبارات پروکلس در کتاب «الخیر المحض» را استفاده کردهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابنسینا؛ پروکلس؛ علت اولی؛ فارابی؛ وجود | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 582 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 581 |
||