عوامل مؤثّر بر تأخیر ازدواج دختران در شهرستانهای ایران | ||
| توسعه محلی (روستائی-شهری) | ||
| مقاله 7، دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 20، خرداد 1398، صفحه 147-172 اصل مقاله (871.66 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrd.2019.74459 | ||
| نویسندگان | ||
| حاتم حسینی* 1؛ رسول صادقی2؛ اردشیر رضایی3 | ||
| 1دانشیار جمعیّتشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکدهی علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا؛ استاد وابستهی دانشگاه نیپیسینگ، کانادا | ||
| 2دانشیار جمعیّتشناسی، گروه جمعیّتشناسی، دانشکدهی علوم اجتماعی، دانشگاه تهران | ||
| 3کارشناس ارشد جمعیّتشناسی، دانشکدهی علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا | ||
| چکیده | ||
| طی سه دهۀ گذشته در ایران سن ازدواج دختران بهمیزان قابلِتوجهی افزایش یافته است. ازمنظر اجتماعی- جمعیتی تأخیر در ازدواج و تغییر الگوهای زناشویی، پیامدها و الزامات سیاستی بسیاری دارد. تأخیر در ازدواج دختران طول دورۀ فرزندآوری و نیز طول نسلهای بعد را تحت تأثیر قرار میدهد. هدف این مقاله، بررسی و تبیین تأخیر در ازدواج دختران در بستر توسعۀ اقتصادی- اجتماعی و تغییرات موقعیت زنان در شهرستانهای ایران است. روش تحقیق تحلیل ثانویۀ دادههای سرشماری 1395 برای 428 شهرستان کشور است. نتایج نشان داد که در حدود 10 درصد شهرستانهای موردِبررسی نسبت تجرّد دختران 25 تا 29 ساله بیشتر از 30 درصد است. بر پایۀ نتایج بررسی، الگوی جغرافیایی و فرهنگی خاصی در تأخیر ازدواج دختران در ایران وجود دارد. تجربه تأخیر در ازدواج دختران در شهرستانهای غربی کشور بیشتر از سایر مناطق ایران است. نتایج تحلیلهای چندمتغیره نشان داد که نسبت تجرّد مردان عدم ِتعادل در بازار ازدواج، استقلال زنان، میزان بیکاری مردان و درجۀ توسعهیافتگی شهرستانها بهترتیب بیشترین تأثیر را در تبیین تأخیر در ازدواج دختران دارند. بنابراین، کاهش نابرابری توسعهای و بهبود وضعیت اشتغال مردان میتواند در کاهش تأخیر ازدواج دختران مؤثر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استقلال زنان؛ تأخیر ازدواج؛ سن ازدواج؛ شاخص توسعه؛ عدم تعادل در بازار ازدواج | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,346 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,268 |
||