تأثیر 3 ماه تمرین هوازی بر TNF-α و مقاومت به انسولین در مردان چاق دیابتی نوع دو2 | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 2، دوره 11، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 253-269 اصل مقاله (841.63 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2019.207867.1085 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی ایزدی* 1؛ مسعود حاجی رسولی2؛ داوود خورشیدی1 | ||
| 1.استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران2 | ||
| 2دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران | ||
| چکیده | ||
| مطالعۀ حاضر با هدف تعیین اثر تمرینات هوازی بر تومور نکروز فاکتور آلفا (TNF-α) و مقاومت به انسولین در مردان دیابتی نوع دو انجام گرفت. 30 مرد چاق بزرگسال (36≥BMI≥30) غیرفعال مبتلا به دیابت نوع دو به شیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی (15=n) و کنترل (15=n) قرار گرفتند. گروه تجربی در یک دوره تمرینات هوازی سهماهه به تعداد سه جلسه در هفته (HRmax(%)75-60) شرکت کردند. سطوح سرمی TNF-α، گلوکز و مقاومت به انسولین در شرایط قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرین اندازهگیری شد. از آزمون تی مستقل بهمنظور مقایسۀ سطوح پایۀ متغیرها از آزمون تی وابسته برای تعیین اثر برنامۀ تمرینی بر متغیرها استفاده شد. بهمنظور اطمینان از توزیع نرمال دادهها از آزمون کولموگروف اسمیرنوف استفاده شد. مداخلۀ تمرینی به کاهش معنادار گلوکز (001/0=P) و مقاومت به انسولین (034/0=P) و عدم تغییر TNF-α (83/0=P) منجر شد. با وجود عدم تغییر TNF-α، 3 ماه تمرین هوازی با بهبود چشمگیری در گلوکز و مقاومت به انسولین در بیماران دیابتی نوع دو همراه است. بر پایۀ یافتههای حاضر و سایر شواهد موجود، بهبود در نیمرخ گلیسمیک و مقاومت به انسولین احتمالاً ریشه در تغییر در سایر میانجیهای هورمونی و متابولیکی دارد که نیازمند مطالعات بیشتر در این زمینه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| التهاب سیستمیک؛ دیابت نوع دو؛ مقاومت به انسولین؛ ورزش هوازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,122 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 719 |
||