گفتوگومندی سراسطورههای مسلط بر هنر دورۀ قاجار و نقش آن در تصویرگری شخصیت شیرین | ||
| زن در فرهنگ و هنر | ||
| مقاله 3، دوره 11، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 179-197 اصل مقاله (948.74 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwica.2019.282063.1288 | ||
| نویسندگان | ||
| مهین سهرابی* 1؛ بهمن نامورمطلق2؛ فاطمه مهرابی3 | ||
| 1استادیار گروه صنایع دستی دانشگاه الزهرا | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیات فرانسه و لاتین، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 3کارشناسی ارشد گروه صنایع دستی، دانشکدة هنر، دانشگاه الزهرا(س) | ||
| چکیده | ||
| سراسطورههای مسلط بر فرهنگ و هنر هر جامعه شکلدهندة گفتوگوهایی هستند که به جریانهای فرهنگی و خلق هنری در آن جامعه جهت میدهند. در دورة قاجار، ورود و ترویج سراسطورة فرنگ در ایران باعث بهوجودآمدن تحولاتی شایستة توجه در حوزة فرهنگ و هنر شد. یکی از نمودهای پربسامد و تأثیرگذار چنین تحولی در تصویرگری و بهخصوص تصویرگری زنان مفهوم «دیگری» این دوره بود. ازاینرو، این پژوهش با انتخاب «شخصیت شیرین»، که شخصیتی با ظرفیت بالا برای «دیگری»شدن و «فرنگی»شدن در آن دوره بود، به مطالعة گفتوگومندی (باختینی) سراسطورههای مسلط بر هنر دورة قاجار پرداخت. این مطالعه در پی پاسخ به این پرسش شکل گرفت که در یک جامعه، که در یک زمان تحت تأثیر چند سراسطورة مختلف است، نحوة تأثیرگذاری سراسطورهها بر شکلگیری و تحولات یک ایکون اسطورهای کلان چگونه است؟ بدین منظور، بررسی تصاویر موجود از صحنة «آبتنی شیرین»ـ بهمنزلة پیکرة مطالعاتیـ با روش تحلیلهای بینامتنی و بیناگفتمانی بدین نتیجه رسید که در دورة قاجار بین سه سراسطورة فرنگی، ایرانی و اسلامی گفتوگویی شکل گرفته که سراسطورة اسلامی در آن نقش میانجی دو سراسطورة دیگر و فراهمکنندة مقدمات گفتوگو را برعهده داشته، اما درنهایت، باگذشت زمان و قوتگرفتن این گفتوگو، سراسطورة اسلامی از آن خارج شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تصویرگری؛ سراسطوره؛ شیرین؛ گفتوگومندی؛ هنرهای تجسمی؛ هنر قاجار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 869 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,404 |
||