مقایسه رویکرد متخصصان ایرانی و بین المللی به پارک های فنّاوری | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 3، دوره 5، شماره 3، 1398، صفحه 60-90 اصل مقاله (2.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2019.73855 | ||
| نویسندگان | ||
| لیلا خزدوزی نژادجمالی1؛ سید سپهر قاضی نوری نائینی* 2؛ بهزاد سلطانی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی دانشگاه آزاداسلامی رودهن | ||
| 2دانشیار مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3دانشیار دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| تأسیس پارکهایفنّاوری در ایران در راستای حرکت به سمت اقتصاد دانشمحور و کاهش وابستگی به اقتصاد متکی بر نفت تعریف شد. در جهت پاسخگویی به این مهم و حرکت به سمت اقتصاد دانشمحور، پارکهایفنّاوری شروع به فعالیت کردند. هدف از انجام این پژوهش بررسی عوامل مؤثر در اداره و پیادهسازی پارکهایفنّاوری بهعنوان ابزار سیاست فنّاوری و نوآوری در دو سر طیف عرضه و تقاضا و طراحی مدل پیادهسازی و اداره پارکهایفنّاوری بر این اساس بوده است. در این مقاله نظرات شصتوچهار متخصص داخلی و سیویک متخصص از هفده کشور با استفاده از روش تحقیق پیمایشی و دو پرسشنامه فارسی و انگلیسی، گردآوریشده است، در ادامه، پس از ارائه دو مدل عرضه محور و تقاضامحور جهت طراحی و اداره پارکهای فنّاوری، به مقایسه مدلهای استخراجشده ازنظر متخصصان داخلی و بینالمللی پرداختهشده است. مطالعات صورت گرفته در این پژوهش منتج به ارائه چهار مدل اداره پارکهایفنّاوری شده که هر یک جایگاه متفاوتی در نسلهای سهگانه پارکهایفنّاوری داشته و از دیدگاه سیاست فنّاوری و نوآوری نیز موقعیتهای متفاوتی در طیف میان عرضه و تقاضا داشتهاند، که بر این اساس میتوان پارکها با جهتگیری تقاضامحور را ابزارهای مؤثرتری دانست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پارک فنّاوری؛ پارکفنّاوری تقاضامحور؛ سیاست فناوری عرضه محور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 987 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 795 |
||