جلوههایی از رمانتیسم در شعر خاقانی | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 5، دوره 9، شماره 1 - شماره پیاپی 23، شهریور 1398، صفحه 83-99 اصل مقاله (617.99 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2019.269955.1300 | ||
| نویسنده | ||
| نرگس اسکویی* | ||
| دانشیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران | ||
| چکیده | ||
| افضلالدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی، متخلّص به خاقانی (ولادت: ۵۲۰ق در شروان –وفات: ۵۹۵ق در تبریز) در ادبیّات کهن فارسی، شاعری شاخص، تأثیرگذار و منحصربهفرد است؛ ازآنرو که در شعر خود اجازۀ ظهور و بروز به «من» خود را بهتمامی میدهد. او در اشعارش فقط در مقام شاعر ظاهر نمیشود، بلکه سیمای انسانی را بهتماشامیگذارد که عاطفی، هیجانی، عشقطلب، مبارزهجو، آزادیطلب، آزادهخو و انسانگراست؛ این اوصاف، جزو شرایطی است که رمانتیستها خود را قائل به احراز آن میدانستند و در بیانیۀ ادبی خود، آنها را برشمردهاند. علاوه بر این ویژگیها، تصاویر موجود در شعر او، ویژگیهای تصاویر رمانتیک را دارد؛ یعنی همچون تصاویر شعر رمانتیستها، مبهم و در سایه، سازمند، متّحد و منسجم، بیزمان و بیمکان، استعاری، ذهنی، طبیعتگرا و ... است. این مقاله، در پی ایضاح بیشتر نمودهای رمانتیسم در شعر و اندیشۀ خاقانی بوده است؛ ازاینرو، با انتخاب شیوۀ تحلیل قیاسی، به بررسی و برجستهسازی شباهتهای فراوان شعر خاقانی و مکتب رمانتیسم پرداخته است. نتایج حاصل از تحقیق، گویای آن است که اوصاف رمانتیک شعر خاقانی، بهویژه فردیّت، بیان خود، انسانگرایی و آزادیجویی خاقانی، همچنانکه تمام خاقانیپژوهان ایرانی و غیرایرانی بر آن صحّه نهادهاند، در ادبیّات کلاسیک فارسی، اگر نگوییم بینظیر، حتماً کمنظیر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آزادی؛ تخیّل؛ تفردگرایی؛ تصاویر رمانتیک؛ مکتب رمانتیسم؛ خاقانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,109 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,078 |
||