شناسایی مصادیق نافرمانی مدنی در جنبشهای اجتماعی معاصر ایران (1357-1269 ه.ش) | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 12، دوره 49، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 805-819 اصل مقاله (216.39 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2019.231017.1007040 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین معین آبادی* 1؛ معین مهرابپناه2 | ||
| 1استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و الهیات دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| چکیده | ||
| نافرمانی مدنی مفهومی چندسویه و پیچیده در علوم سیاسی است. ویژگیهایی چون اعتراض سیاسی، عمومی و آگاهانه بودن، نقض قانون و عدم خشونت براساس تعاریف دانشوران بهعنوان ویژگیهای عام وکلی نافرمانی مدنی شناسایی شده است. آنچه در خصوص مفهوم نافرمانی مدنی و در بررسی آن در حوزۀ جنبشهای اجتماعی حائز اهمیت است، توجه به شیوههای اقدامی است که نافرمانی مدنی بهعنوان ماهیت آنها تلقی میشود. هدف پژوهش حاضر، ردیابی مفهوم نافرمانی مدنی در حوزۀ جنبشهای اجتماعی ایران معاصر است. این پژوهش براساس هدف توصیفی- اکتشافی تعریف شده و در آن از منابع اسنادی-کتابخانهای برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. پژوهشگران بهمنظور پاسخ دادن به این پرسش که «مصادیق نافرمانی مدنی در جنبشهای اجتماعی ایران معاصر کداماند؟»، به شناسایی «خزانۀ جنبش»های اجتماعی ایران معاصر مبادرت ورزیدهاند. براساس یافتههای پژوهش، شیوههای اقدام مؤثر بهکارگرفتهشده در خلال جنبشهای اجتماعی ایران یعنی تحریم، تحصن، اعتصاب و تظاهرات خیابانی دارای ویژگیهای نافرمانی مدنی عام یعنی عمومی بودن، آگاهانه بودن، شکستن قانون و غیرخشونتآمیز بودن، هستند. ضمن اینکه از این دیدگاه، شیوۀ اقدام اعتصاب بیشترین تطابق را با مفهوم نافرمانی مدنی دارا بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتراض سیاسی؛ امتناع از خشونت؛ جنبشهای اجتماعی؛ جنبشهای اجتماعی ایران معاصر؛ خزانۀ جنبش؛ شیوههای اقدام؛ نافرمانی مدنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,335 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,283 |
||