مکانیابی شهر آذِیوجان بر پایه مطالعه متون تاریخی و شواهد باستانشناسی | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 7، دوره 51، شماره 2، اسفند 1397، صفحه 319-344 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2019.264996.653930 | ||
| نویسندگان | ||
| یونس یوسف وند؛ جواد نیستانی* ؛ سید مهدی موسوی کوهپر | ||
| گروه باستان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران | ||
| چکیده | ||
| نام «آذِیوجان»، از شهرهای کمشناختۀ سدههای نخست دوران اسلامی در غرب ایران، در گزارشهای جغرافینویسان اسلامی و سکههای این شهر از سدۀ 4ق آمده است. حدود جغرافیایی این شهر ناحیهای در ایالت «ماسبذان» در غرب ایران بوده و علیرغم مطالعات و تحقیقات باستانشناسی در محدودۀ ایالت ماسبذان، شهر آذیوجان و موقعیت مکانی آن ناشناخته باقیمانده است. هدف این نوشتار، بررسی و شناخت محدودۀ جغرافیایی شهر آذیوجان بر اساس آگاهیهای موجود در منابع نوشتاری دست اول و انطباق آن با شواهد باستانشناسی، به منظور دستیابی به موقعیت مکانی این شهر در جغرافیای امروزی منطقه است. رویکرد پژوهش، «جغرافیای تاریخی» است و یافتهها با مطالعات میدانی و اسنادی سنجیده شده است. بنا بر نتایج، شهر آذِیوجان در شهرستان امروزی «ایوان» در شمال استان ایلام در امتداد رود «کنگیر» قرار داشته است. از مقایسۀ آگاهیهای باستانشناسی با آگاهیهای متون تاریخی، محوطۀ «جوی زر» در ساحل رودخانه کنگیر برای موقعیت مکانی آن پیشنهاد میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایوان؛ جویزر؛ جغرافیای تاریخی آذِیوجان؛ شواهد باستانشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 886 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,130 |
||