بررسی تطبیقی دیپلماسی علمی ایران و ترکیه بهمنظور دستیابی به مرجعیت علمی در منطقۀ خاورمیانه | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 2، دوره 49، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 271-290 اصل مقاله (371.15 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2019.215572.1006898 | ||
| نویسندگان | ||
| اسدالله اطهری* 1؛ طیبه محمدی پور2 | ||
| 1استادیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد تاکستان | ||
| 2دانش آموختۀ کارشناسی ارشد گروه مطالعات منطقه ای دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| رقابت در کسب مرجعیت علمیو اثرگذاری مؤثر بر سایر کشورها، با ابزارهای علم و فناوری و بهویژه در قالب دیپلماسی علمی، موضوعی است که طی سالهای اخیر مورد توجه اغلب کشورهای منطقه، بهویژه جمهوری اسلامی ایران و ترکیه قرار گرفته است. بر این اساس، مقالۀ حاضر این پرسش اصلی را مطرح میکند که «چگونه ایران و ترکیه از ظرفیتهای دیپلماسی علمی بهمنظور دستیابی به مرجعیت علمی در منطقۀ خاورمیانه بهرهگیری میکنند؟». فرضیۀ مقاله با استخراج یافتههای خود به روش توصیفی- تحلیلی و از طریق تطبیق فعالیتهای ایران و ترکیه در دستیابی به مرجعیت علمی در منطقه بیان میکند: «بهرهگیری از ظرفیتهای دیپلماسی علمی همچون همکاریهای مشترک علمی، جذب نخبگان و برنامههای مبادله در قالب پروژههای دانشگاهی و پژوهشی، تأسیس دانشگاههای بینالمللی و تنوعبخشی به مقاصد گردشگری علمی قادر است کسب جایگاه مرجعیت علمی کشورهای مذکور را تسریع و تسهیل کند». | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ ترکیه؛ خاورمیانه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,262 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 784 |
||