تجربۀ زیبایی یا عشق در افلاطون به مثابۀ تجربۀ دینی | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| مقاله 2، دوره 51، شماره 2، مهر 1397، صفحه 183-202 اصل مقاله (381.17 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2019.269274.629843 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا بیات* 1؛ علیرضا طاهری2 | ||
| 1استادیار گروه فلسفۀ دین دانشگاه تهران، | ||
| 2فارغالتحصیل کارشناسی ارشد فلسفۀ دین دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| مسئلۀ اساسی در این مقاله این است که آیا میتوان تجربۀ زیبایی یا عشق در افلاطون را نوعی تجربۀ دینی شمرد. ابتدا با بیان دیدگاههای گوناگون دربارۀ تجربۀ دینی به تبیین دیدگاه افلاطون دربارۀ زیبایی و عشق و نسبت میان آنها پرداخته و در نهایت، با اثبات الوهیت زیبایی در افلاطون نشان دادهایم که اگر تجربۀ دینی را نوعی مواجهۀ توأم با آگاهی بیواسطۀ تجربهگر با موجودی الوهی یا به تعبیر دینی، خداوند بدانیم که در قالبهای گوناگون ظهور پیدا میکند، میتوان تجربۀ زیبایی یا عشق در افلاطون را نوعی تجربۀ دینی دانست. اگر چه، ادعای این مقاله صرفاً این است که تجربۀ زیبایی یا عشق یکی از مصادیق تجربۀ دینی است و ناظر به دیدگاه معرفتشناختی خاصی دربارۀ تجربۀ دینی نیست. ولی اتخاذ هرگونه دیدگاه معرفتشناختی دربارۀ تجربۀ دینی منطقاً، تجربۀ زیبایی یا عشق را هم در بر میگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| افلاطون؛ الوهیت؛ تجربۀ دینی؛ زیبایی؛ عشق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,217 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 734 |
||