تبیین پیچیدگیهای ساختاری در آیندهنگری جمعیتپذیری مناطق کلانشهر تهران | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 2، دوره 23، شماره 4، زمستان 1397، صفحه 15-26 اصل مقاله (15.84 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2019.274289.672209 | ||
| نویسندگان | ||
| بهرام امینزاده گوهرریزی1؛ محمد مهدی عزیزی* 2؛ سعید رستگار3 | ||
| 1دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران | ||
| 2استاد دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 3دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| خطا در آیندهنگری توزیع فضایی جمعیت و فعالیت میتواند به تحمیل هزینههای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی به شهر، مدیریت شهری و سایر ذینفعان منجر شود. این پژوهش، ابتدا به ارزیابی عملکرد آیندهنگری طرحهای ساماندهی تهران، جامع تهران و جامع حملونقل و ترافیک تهران، در مقایسه با نتایج سرشماریهای عمومی نفوس و مسکن 1375 و 1395 میپردازد. سپس عوامل موثر بر خطای آیندهنگری (شامل پیچیدگیهای عام مسایل آیندهنگری توزیع فضایی جمعیت و عوامل خاص بالقوه اثرگذار بر تغییرات توزیع فضایی جمعیت کلانشهر تهران) با استفاده از تحلیل آماری مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. یافتههای پژوهش عبارتند از: 1) آیندهنگریهای فوقالذکر از منظر خطای نسبی، تعداد خطاهای شدید و سوگیری وضعیت مطلوبی ندارند، 2) از میان پیچیدگیهای عام، تنها اثر افزایش بازه آیندهنگری و اثرات متقابل سیاستهای مبتنی بر آیندهنگریهای بخشی بر خطای یکدیگر به لحاظ آماری معنیدار است، 3) از میان عوامل خاص، تنها اثر مساحت بافت فرسوده منطقه و فاصله منطقه از مرکز اشتغال بر افزایش جمعیت مناطق کلانشهر تهران به لحاظ آماری معنیدار است. بر اساس یافتههای پژوهش، با کاهش طول بازه آیندهنگری، اجتناب از برنامهریزیهای بخشی و ملاحظه عدم تمایل جمعیت به سکونت در مراکز اشتغال و بافتهای فرسوده، میتوان کیفیت آیندهنگریها و تحققپذیری برنامهریزیهای مبتنی بر آنها را افزایش داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آیندهنگری جمعیت؛ توزیع فضایی جمعیت؛ ارزیابی آیندهنگری؛ خطای آینده نگری؛ تحلیل آماری؛ آزمون آماری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,446 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,975 |
||