رمزگشایی خوانندۀ درونمتن، در داستان شیخ صنعان | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 3، دوره 8، شماره 1 - شماره پیاپی 15، اردیبهشت 1398، صفحه 41-60 اصل مقاله (674.89 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2019.71456 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا انصاری1؛ امیراسماعیل آذر2 | ||
| 1دانشآموختۀ کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیات، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| چکیده | ||
| «خوانندۀ درونمتن» رویکردی انتقادی در ادبیات است که پایۀ آن بر اساس نظریۀ خوانندهمحور بنا شدهاست. ولفگانگ آیزر و آیدن چمبرز با کاربست آن در متن برای برقراری ارتباط دوسویۀ بین نویسنده و خواننده، به دنبال رمزگشایی از خویشتنِ دوّم مؤلّف در متونِ باز هستند؛ زیرا مؤلّف زبده شگردهایی را درون متن میآفریند و خواننده با نسبیّت باوری در هر بار خوانش، با کشف شگردی به عنوان برگ برنده و ارتباط با مؤلّف، پاداش دریافت میکند. در میان آثار فاخر کلاسیک، حکایت شیخ صنعان جزء آثاری است که سرشار از این شگردهاست. ارتباط مؤلّف از گذر این دیدگاه، به همراه خوانش خلاّق خوانندۀ معاصر، چهرۀ جدیدی از ادبیات ایرانیـ اسلامی به جهان عرضه میکند. این مقاله بنابر مؤلّفههای مستتر از خوانندۀ درونمتن و اصول روایتشناسی، به دنبال یافتن نشانههایی از این رویکرد در حکایت شیخ صنعان است. نگارندگان با بررسی این رویکردها و تطبیق آن با حکایت شیخ صنعان، اثر مورد نظر را دارای قابلیت بالایی برای رمزگشایی خوانندۀ درونمتن دانستهاند. قدرت عشق، تنوع واژگان، نوع روایتِ راوی، گرهگشایی، گرهافکنی و کنشهای استعلایی، ارتباط دوسویهای را بین مؤلّف و خوانندۀ خاص «برای سیر به ژرفساخت داستان» ایجاد کردهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خوانندۀ درونمتن؛ خوانندهمحور؛ روایت؛ نسبیّت؛ آیدن چمبرز؛ ولفگانگ آیزر؛ شیخ صنعان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,030 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 924 |
||