رابطۀ نفس و بدن و تأثیر آن بر جاودانگی از دیدگاه ابنسینا و توماس آکوئینی | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقاله 5، دوره 16، شماره 1، بهار 1398، صفحه 75-90 اصل مقاله (448.29 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2019.240537.1005499 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدمحمدعلی دیباجی1؛ فاطمه بارانی* 2 | ||
| 1دانشیار، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفۀ دین، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| مسئلۀ جاودانگی نفس در فلسفۀ ابنسینا و توماس آکوئیناس دو نظریۀ جداگانه است، اما در زوایایی اشتراک دارد. ابنسینا در تکمیل مبتکرانۀ علمالنفس معلم اول، قید کمال را در تعریف نفس وارد و به جای صورت نشاند تا از تجرد نفس سخن گوید و در تبیین رابطۀ نفس و بدن بر شأن تدبیری نفس پای فشرد و نه بر اتحاد ذاتی و جوهری بین آن دو. توماس با پیروی از آموزۀ سینوی جاودانگی نفس، صورت بودن نفس برای بدن را چنان تقریر کرد که ترکیبی از آموزۀ ارسطویی و دیدگاه ابنسینا باشد، ولی در تبیین نحوۀ ارتباط نفس جاودانه با بدن میرا، نظریۀ روشنی ارائه نکرد که رابطۀ ذاتی و در عین حال گسستپذیر نفس با بدن را نشان دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابنسینا؛ توماس آکوئینی؛ جاودانگی؛ رابطۀ نفس و بدن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 899 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 597 |
||