مدلیابی رابطه کمالگرایی و سلامت روان با بررسی نقش واسطهای متغیرهای اهمالکاری تحصیلی و خودناتوانسازی تحصیلی | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 3، دوره 9، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 35-54 اصل مقاله (784.5 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2018.70936 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدمحمدهادی حکیم1؛ زهرا نقش* 2 | ||
| 1ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ روانﺷﻨﺎﺳﯽ، مدیر کانون خانواده اسلامی | ||
| 2استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی برای رابطه بین کمالگرایی و سلامت روان با بررسی نقش واسطهای متغیرهای اهمالکاری تحصیلی و خودناتوانسازی تحصیلی به کمک روش تحلیل مسیر انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش شامل ۳۰۰ نفر از دانشجویان دختر و پسر دانشکده روانشناسی و علومتربیتی دانشگاه تهران بود که به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. از شرکت کنندهها خواسته شد پرسشنامههای کمالگرایی فراست (FMPS)، سلامتعمومی (GHQ-28)، اهمالکاریتحصیلی سولومون و راثبلوم و پرسشنامه خودناتوانسازی تحصیلی (ASHS)شوینگر و استینسمر را تکمیل کنند. دادههای بهدست آمده با روش آماری تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها نشان داد رابطه کمالگرایی با اهمالکاری و رابطه کمالگرایی با خودناتوانسازی مثبت و معنیدار است و رابطه کمالگرایی با سلامت روان منفی و معنیدار است. رابطه اهمالکاری با خودناتوانسازی مثبت و معنیدار و با سلامت روان و رابطه خودناتوانسازی با سلامت روان منفی و معنیدار است. همچنین اثر غیرمستقیم کمالگرایی بر سلامت روان بهواسطه اهمالکاری و کمالگرایی بر سلامت روان بهواسطه خودناتوانسازی منفی و معنیدار است. نتایج نشان داد که متغیرهای کمالگرایی، اهمالکاری و خودناتوانسازی ۵۴ درصد از واریانس سلامت روان را پیشبینی میکنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کمالگرایی؛ سلامت روان؛ اهمالکاریتحصیلی؛ خودناتوانسازی تحصیلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,488 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,209 |
||