مبانی نظری پوزیتیویسم و آثار آن بر عدالت حقوقی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 7، دوره 49، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 735-755 اصل مقاله (305.25 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.242144.1587 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدجواد جاوید1؛ محمد مهدی خسروی* 2 | ||
| 1استاد، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مادیگرایی حقوقی حاصل از مبادی فلسفی پوزیتیویسم در عالم حقوق که بر اصالت حس و امکان رصد تجربی از طرفی و افتراق حوزۀ حقایق عینی و نفی امکان معرفت عقلی از تشریعیات قانونی طرفی دیگر، شکل گرفته، سبب ترسیم نقشۀ قوانین وضعی در رهایی از هر گونه قید ارزشی ایدئولوژیک و تقید بر دایرۀ بستۀ اراده و فرامین بشری بدون امکان خروج به ماورای خود، شده است. تقلیل اثباتگرایی بهمثابۀ نظریهای شکلی بر مبنای روش تحلیل زبانی-عرفی به تقریر کلسنی-هیومی و رسیدن به نسبیگرایی و صدقناپذیری، از نتایج چنین دیدگاهی است. بر همین اساس، مفهوم عدالت حقوقی، به ویژگیهای بیمعیاری، شخصیسازی و تفریع بر قانون وضعی تحول مفهومی یافته است. با وجود این، مغالطات موجود در چینش مقدمات و نتایج غیرقابل التزام، سبب عدم توفیق مکتب مزبور بهمثابۀ مبنایی نظری در دانش حقوق و مفهوم عدالت قانونی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل زبانی؛ توصیهگرایی؛ حق و تکلیف؛ عدالت؛ عقلانیت؛ مادیگرایی؛ هست و باید | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,143 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,665 |
||